Alhoewel zeker niet elk deel van het boek qua argumentatie even goed onderbouwd is, zet het toch aan tot redelijk wat kritisch nadenkwerk. Een aspect wat zeker tot nadenken stemt, is wie nog zal filteren wat 'goed' en 'slecht' is op het internet. Traditionele media hebben steeds die taak voor ons verricht, door ervoor te zorgen dat de boeken of muziek of films die je als consument kan lezen, beluisteren of bekijken, toch minstens een zekere kwaliteitsfilter hebben doorlopen. Maar als letterlijk iedereen een artiest wordt, en iedereen zijn creaties vrij kan verspreiden, hoe kunnen we dan als consument in die kakafonie van creaties nog kwaliteitsvol werk vinden? Zal het nog mogelijk zijn om pareltjes te ontdekken? En worden die artiesten daar dan ook nog financieel beter van?
Niet dat ik het pessimisme van Keen helemaal deel, maar mijn eigen ervaringen met sommige van de zogenaamde Web 2.0 applicaties zijn toch niet altijd even hoopvol. Zo loop ik ook niet al te hoog op met toepassingen zoals Wikipedia, waar gewoon foute informatie staat over heel wat zaken, en dus absoluut niet gebruikt kan worden als ernstige bron van informatie zonder zelf extra opzoekwerk te verrichten.
In elk geval is dit boekje een aanrader voor wie eens eventjes een andere mening wil horen over de triomfantelijke verhalen van de internetcultuur.
Addendum 20/8/2007: Naar aanleiding van de reactie van Erik Duval hieronder, heb ik op de site van David Weinberger een goede kritiek en analyse gelezen op het boekje van Keen.

