Phil Dutré's Blog

Examenstress etc.

2009-07-08T17:54:00.004+02:00

Nu langzaam de campus leegloopt, kunnen we het nog eens hebben over één van mijn favoriete onderwerp: studenten en examens.

Ik heb elk jaar het genoegen om een boel studenten mondeling te ondervragen (computer graphics vakken ...), maar ook een aantal schriftelijke examens te verbeteren (1ste bachelor burgerlijk ingenieur, zo'n 500 studenten). Dat levert allerhande staaltjes van leuke anekdotes op, maar is ook een bron van frustratie en ergernis, die huisgenoten, vrijdagavond-buddies en toevallige voorbijgangers moeten aanhoren, soms tot vervelens toe.

Over sommige aspecten van examens heb ik het al eerder op deze blog gehad, maar dit jaar vielen me een aantal dingen toch weer op ...

"Help, ik heb geen rekenmachine!"
Studenten mogen geen elektronica gebruiken op het examen (dus geen wikipedia access via de iPhone), en dus kan men de meest eenvoudige rekenkundige bewerkingen niet meer uitvoeren. Mag er nog geweten zijn hoeveel log2(10) is? Of zijn jonge ingenieurs echt zo hulpeloos? Misschien ben ik old-school, maar ik vind dus dat ingenieursstudenten een aantal getallen tot pakweg 4 cijfers na de komma gewoon moeten kennen. Pi en e uiteraard, maar ook de wortel van 2, en jawel, het binaire logaritme van 10. En indien je log2(10) niet kent, hoe moeilijk is het dan om dit even te schatten?
"Het is een 4x4 matrix!"
De intellectuele luiheid der studenten waarmee ik geconfronteerd word is soms hemeltergend. Bij een mondeling examen krijgt men meestal een uur of twee om de vragen voor te bereiden. Ik verwacht dan ook een gedegen, uitgewerkt antwoord, en niet iets van vijf lijntjes. Dit houdt ook in dat wiskundige formules, matrices, vergelijkingen, worden gegeven. Als dan een student zegt dat een perspectieftransformatie met een matrix berekend wordt, dan is dat op zich niet fout, maar ik zou dan toch wel graag horen hoe die matrix eruit ziet. Antwoord van een jongeling: "Het is een 4x4 matrix!" ... Voor de niet-ingewijden: dit is zowat equivalent om op de vraag "Hoeveel is 1+1?" als antwoord te geven "Een cijfer!". Grrr.....
Toen ik dezelfde vraag stelde in Louvain-la-Neuve, gaf wel iedereen het uitgewerkte antwoord. De Vlaamse studenten zijn vanuit mijn mini-perspectief bekeken toch iets luier dan de Waalse ...
"Niet leesbaar, geen stempel!" (*)
Een gouden tip voor een schriftelijk examen: schrijf een beetje leesbaar. Bij sommige examenkopijen dient het papier nog enkel om de inkt bij elkaar te houden, of zien alle letters er exact hetzelfde uit. Denk alsjeblief ook eens aan de arme verbeteraar, die slechts 5 minuten tijd om je volledige schriftelijke examen te bekijken. Als ik dan niet dadelijk zie waar je antwoord over gaat, zeer jammer, maar dat is dus een nul ...
In deze categorie hoort ook de voorliefde van studenten voor volzinnen thuis, ondanks smeekbedes om alles in telegramstijl neer te schrijven. Gelukkig heb ik nog geen antwoord gezien dat aanving met "Heden ten dage, zijn computers niet meer weg te denken uit onze samenleving ...".

Versta me niet verkeerd, ik geef graag les, werk graag samen met studenten (toch diegenen die een voldoende halen op mijn vakken), en vind dat kennis overbrengen nog altijd een van de meest nobele bezigheden is. Maar die examens, die zijn er soms toch wel teveel aan ...

(*) "Geen stempel!" is één van mijn stopwoorden geworden door één van mijn neefjes die deze uitdrukking uit de kleuterklas terug in mijn actieve geheugen plaatste. Als je daar niet braaf bent, krijg je blijkbaar geen stempel van één of ander beestje of paddestoel op je hand.

Jackson Pollock

2009-07-08T17:36:00.004+02:00

Eind mei/begin juni vertoefde ik in aangenaam gezelschap in New York. In het Museum of Modern Art maakte ik toch wel een leuke ervaring mee, die ik mijn weinige lezers niet wil onthouden.

In de zaal waar een aantal werken van Jackson Pollock te bezichtigen waren, werd ik verschillende malen intens aangestaard door een jonge Japanner. Hij keek vrij vreemd naar mij, ik keek af en toe wel eens terug, en na enkele minuten vroeg hij of ik van de kunst van Jackson Pollock hield. Ik antwoordde dat ik de stijl wel leuk vond, waarop hij vorge of hij wist hoe Jackson Pollock eruit ziet. Zeer vreemde vraag, maar uiteindelijk kwam de aap uit de mouw: Hij vond dat ik als twee druppels water op de kunstenaar leek. Ik was enigszins verrast, maar toen stond hij erop dat ik voor hem poseerde naast een schilderij van Pollock. Toen hij de foto nam, schoten ogenblikkelijk enkele andere Japanners ook in actie om eveneens een foto van mij naast het werk van Pollock te nemen.

Anyway, hij beloofde me de foto op te sturen (zie hierboven). Of ik nu echt op Jackson Pollock lijk, moet iedereen zelf maar beoordelen ...

GP Lego Mindstorms

2009-05-26T12:45:00.001+02:00

Nog meer filmpjes van de Lego Mindstorms projecten van afgelopen academiejaar. Cool stuff!

P&O Lego Mindstorms 2009

2009-05-13T21:53:00.002+02:00

Some results from the project course I'm running for 3rd bachelor CS students.

SIGGRAPH 2009

2009-05-08T19:36:00.000+02:00

Our SIGGRAPH 2009 paper is online:
http://www.cs.kuleuven.be/~graphics/publications/LLDD09PNSGC/

Check it out! Cool graphics results, including movie.

Oops, tijd voor een update

2009-03-23T15:17:00.003+01:00

Ik merk dat ik al 3 maand niet geblogd heb. De flauwe reden is natuurlijk opnieuw dat ik met mijn takenpakket dit semester amper tijd heb om toe te komen aan bloggen.

Desalniettemin, wat is zoal gebeurd dat het vermelden waard is?

Eurographics 2009 is nog slechts een weekje ver. Als co-chair van het papers-programma is alle werk gedaan, maar je weet maar nooit of onverwachte gebeurtenissen opduiken.

Ondertussen gaan de lessen vlotjes door. Vier maal 2 uur informatica per week geven kruipt niet in de kouwe kleren. Daarbovenop nog 2 graphicsvakken, en coordinator spelen voor P&O. Projecten dit semester hebben alles te maken met het zoeken en oppikken van balletjes. Kijk naar http://www.youtube.com/watch?v=0XdP7E4wA6w voor een goed voorbeeld.

Ondertussen kabbelt het academisch leven verder, maar met de nakende rectorsverkiezingen zit er natuurlijk wel wat meer spice in. Met diverse kandidaten heb ik al een informele babbel gehad, maar natuurlijk is eht nog te vroeg om conclusies te trekken.

Cursussen 2de semester

2008-12-28T17:24:00.003+01:00

En hier, louter voor de nieuwsgierigen, mijn vakken voor het tweede semester:

Methodiek van de Informatica (1ste bachelor burgerlijk ingenieurs)
Computer Graphics 2 (laatste jaar CW en Informatica)
Computer Graphics 1 (maar deze keer aan de UCL, dus eigenlijk Infographie)
Capita Selecta Mens-Machine Interactie (laatste jaar CW en Informatica)
P&O Hoofdrichting Computerwetenschappen (alhoewel, geen echt vak, maar een projectvak, en spelen met de Lego-robotjes)
Geintegreerd Practicum Nevenrichting Computerwetenschappen (idem)
... en dan hier en daar nog een gastcollege er tussendoor, zoals hoogstwaarschijnlijk voor het vak Geschiedenis van de Informatica.

Werk aan de winkel dus ...

Het ZER is klaar!

2008-12-28T16:54:00.002+01:00

Ergens gedurende 2009 worden de opleidingen informatica en computerwetenschappen gevisiteerd, wat betekent dat nagegaan wordt of het informatica-onderwijs aan de universiteit nog wel van voldoende hoge kwaliteit is. Een en ander over het visitatieproces kan je hier lezen.

Als voorbereiding van de visitatie hebben we aan het Departement Computerwetenschappen het afgelopen semester een Zelf-Evaluatie Rapport (kortweg het ZER) samengesteld. Dat is een lijvig boekwerk dat de staat van de opleiding voorstelt, zodat de visitatiecommissie zelf al een document heeft om te starten. Als POC-lid van de opleiding computerwetenschappen heb ik daar een steentje toe bijgedragen. Weliswaar een steentje dat relatief veel tijd in beslag nam, maar we mogen niet klagen... het steentje van sommige collega's was eerder een rotsblok. Globaal gezien heeft het opstellen van het ZER zeer veel tijd gekost.

De afgelopen maanden werd door iedereen benadrukt dat het ZER zeer belangrijk was. Immers, het eindrapport van de commissie moet liefst zo positief mogelijk zijn. Anderzijds werd dikwijls door dezelfde mensen steen en been geklaagd dat wat allemaal in dat ZER moet staan soms wel overdreven is. Gelukkig is er een leidraad die we konden gebruiken, en die zoal aangaf wat er wel en niet in kon. Ironisch is dat die leidraad ongeveer even lang is als het ZER zelf.

Iedereen is overtuigd van het belang van hoger onderwijs van goede kwaliteit. Maar om dat na te gaan aan de hand aan de hand van een zelf-evaluatierapport lijkt toch niet altijd de goede optie. Zo mochten we zelf als opleiding onze zwakke en sterke punten aanhalen. Natuurlijk komt daar wat politiek bij kijken om de sterke punten zo goed mogelijk voor te stellen als eigen verwezenlijkingen, terwijl de zwakke punten uiteraard enkel te wijten zijn aan slechte omkadering vanwege de overheid of de universiteit, waarvoor onszelf geen enkele blaam treft. Ik kan me ook niet inbeelden dat de visitiatiecommissie door 2 dagen op bezoek te komen onze echte zwakke punten zal ontdekken, die we liefst een beetje onder de mat vegen. Maar misschien horen dergelijke proza-spelletjes wel bij dit soort rapporten.

Al bij al een leerrijke ervaring. Ik begrijp nu alleszins beter waarom sommige collega's met meer ervaring verklaren "... zich liefst zo ver mogelijk van die visitatie weg te houden ... ". Maar goed, we kijken al uit naar de visitatie zelf!

Scilogs

2008-12-23T10:18:00.000+01:00

Voor mijn nieuwste entry op www.scilogs.be, klik hier.

Eurographics 2009

2008-12-22T14:58:00.005+01:00

Ik had beloofd mijn blog-achterstand wat goed te maken deze dagen door wat te schrijven over die dingen waardoor ik zo'n achterstand heb opgelopen ;-)

Afgelopen maanden ben ik druk bezig geweest met het het papers-programma voor Eurographics 2009. EG is de grootste computer graphics conferentie die elk jaar in Europa georganiseerd wordt. Dit jaar (april 2009) gaat ze door in Munchen, op de campus van de Technische Universiteit. Een dergelijke conferentie bestaat uit verschillende onderdelen, waarvan het papers-programma meestal de 'parel aan de kroon' vormt. Het is immers daar dat de wetenschappelijke bevindingen van computer graphics onderzoekers wereldwijd gepresenteerd worden.

Maar niet iedereen kan zomaar zijn onderzoek voorstellen, er wordt flink geselecteerd. Die selectie wordt gemaakt door een international programme committee van experts, die alle inzendingen beoordelen op hun merites. Enkel de beste ingezonden papers worden aanvaard en mogen hun werk dus voorstellen op EG2009. En dat is waar dit jaar mijn rol ligt. Dergelijk committee moet een beetje ordentelijk gerund worden door een aantal co-chairs. En voor 2009 ben ik dus co-chair, samen met Marc Stamminger van de universiteit van Erlangen.

Aangeduid worden als co-chair kan vele dingen betekenen. Het is natuurlijk wel een zekere erkenning vanwege je internationale collega's, anderzijds is het ook een van die functies waar niemand staat voor te springen, en waar graag een slachtoffer voor gezocht wordt. De waarheid ligt natuurlijk ergens in het midden.

Maar tot nu toe viel de job wel mee en heb ik het graag gedaan, al was het maar omdat de committee meeting afgelopen November georganiseerd werd in het gebouw van computerwetenchappen van de T.U.M. Met lengtes voorsprong het leukste gebouw computerwetenschappen dat ik al bezocht heb. Ze hebben er zelfs een glijbaan in de vorm van een parabool... en wij maar zeggen dat onderzoek hard werk is.

Lego robotjes ...

2008-12-19T12:38:00.003+01:00

Gisteren, op de eindejaarsreceptie van ons aller Alma Mater, wees iemand me op het feit dat deze blog reeds sinds oktober al niet meer geupdeet was. Ik heb dan toch een beetje een publiek ;-)

Mea maxima culpa, zou ik zeggen. De laatste maanden zijn redelijk druk geweest wat betreft de academische activiteiten, zodat er voor bloggen weinig tijd overbleef. Maar de komende dagen zal ik dat proberen goed maken.

Een van de activiteiten die dit semester redelijk wat tijd opslorptte, was mijn coordinatiefunctie die ik heb voor het vak 'P&O computerwetenschappen' in het derde jaar. Voor de zeer oude rotten onder ons, het vak Probleemoplossen en Ontwerpen hebben sinds lang de 'tekenweken' vervangen. Bedoeling is dat de ingeniwuersstudenten een probleem krijgen voorgeschoteld, en dit op een zo goed mogelijke, creatief mogelijke, robuust mogelijke, ... manier moeten oplossen, gebruik makende van de kennis die ze reeds eerder in hun wat meer theoretische vakken hebben opgedaan.

Opdracht dit jaar (zoals trouwens ook vorig jaar) was het bouwen van een robot (in Lego), die naar een garage kon rijden in een onbekende omgeving. De resultaten zie je in enkele filmpjes hieronder. In elk geval waren we als didactisch team zeer tevreden over de resultaten die de studenten behaald hebben.

Kleine updates ...

2008-10-21T18:16:00.001+02:00

Na een lange periode van inactiviteit, hoog tijd om wat kleine updates te posten. Misschien niet echt een coherent geheel, maar iets is beter dan niets.

De septemberexamens liggen weer ver achter ons. Nu ja, septemberexamens ... tegenwoordig starten die examens reeds in de eerste helft van augustus en alles is afgerond de eerste week van september. Het plachtte te zijn dat de septemberexamens een week voor de start van het nieuwe academiejaar werden afgerond. Nu hebben we een beetje 'vrije periode' tussenin, maar bitter weinig tussen de juni- en september-zittijd in. Het maakt de vakantie-planningen alleen maar moelijker.

Gedurende september is er ook veel tijd gegaan naar de voorbereidingen voor Eurographics 2009. Niet alleen wordt er in onze onderzoeksgroep gewerkt aan papers voor deze conferentie, maar tevens ben ik ook co-chair van het Papers-program, samen met Marc Stamminger. Voor buitenstaanders zegt die misschien niet veel, maar dit soort functies zijn toch een soort van erkenning die je collega's in het domein je geven. De deadline voor papers was 30 september, op 1-2 oktober hebben we hier in Leuven de paper-sort gedaan, en nu is het werk bezig door tientallen programme committee members, en honderden tertiary reviewers. Zelf doe ik nu weinig reviewing werk, behalve hier en daar brandjes blussen. Op 20-21 november gaat in Munchen dan de IPC meeting zelf door. Wel leuk om eens helemaal bovenaan de piramide staan van de 2de belangrijkste conferentie ter wereld over computer graphics, maar het betekent ook dat je zelf niets meer naar boven kan afwentelen. Bovenaan heb je geen paraplu meer ...

Normaliter was het ook de bedoeling om dit semester een vak doceren aan de Université catholique de Louvain. Geen grote verrassingen echter: het betreft een computer graphics vak, in het Engels. Dat laatste maakt het allemaal wat makkelijker, want mijn academisch Frans kan een opfrisbeurt wel gebruiken. Echter, door allerlei papperasssen (verzekeringen e.d.) is het opzet verschoven naar het tweede semester.

Ondertussen zijn ook de projecten voor 'P&O 3de jaar' begonnen (een vak dat ik samen coordineer met collega's Erik Duval, Karl Meerbergen en Marc Van Barel), waarin studenten een LEGO-robot allerlei taakjes moeten laten uitvoeren. Het is een van de leukste vakken, omdat we de studenten redelijk wat vrijheid geven om zelf de opgave mee te sturen, en de aard van de oplossingen die eruit voorkomen heel gevarieerd is. Hopelijk valt het dit jaar dus ook weer mee. Vorig jaar hebben we voor het eerst de Lego Mindstorms robotjes gebruikt, en ook dit jaar hebben we er weer voor geopteerd. De eerste demonstraties zijn achter de rug. Stiekem had ik gehoopt dat er een niet-wiel-gebaseerde robot bij zou zitten, maar een walker- of crawler-robot maken lijkt toch iets te complex met de (beperkte) bouwkit die de studenten ter beschikking hebben. Maar het zou in principe dus wel kunnen ...

Een beetje nieuwe activiteit

2008-10-16T22:36:00.002+02:00

Oops, lang geleden dat deze blog nog eens een post mocht smaken. Niet getreurd, er is iets op komst...

Ondertussen kan je een kijkje nemen op www.scilogs.be, waar ik sinds kort op uitnodiging ook een blog De Digitale Revolutie heb over recente evoluties in informatica-land.

Inzagerecht en advocaten

2008-07-08T18:00:00.004+02:00

Blijkbaar wordt er aan de unief van Antwerpen 'reklame' gemaakt door een advocaat die zijn diensten aanbied om studenten te helpen bij beroepsprocedures na examens.

Blijkbaar is de slinger helemaal aan het doorslaan...

Het is een goede zaak dat studenten inzagerecht hebben voor examens. Niet alleen geeft hen dat hopelijk wat meer inzicht in waarom ze een lage kwotering verdiend hebben, maar tevens is het ook een soort van katharsis moment, dat opluchtend kan werken. Dat inzagerecht gaat dan natuurlijk over het inhoudelijke aspect van het examen.

Anders is het natuurlijk als studenten menen dat hun rechten geschonden zijn, of als volgens hen het examen unfair is verlopen. Dan kan er een klacht ingediend worden, die in eerste instantie intern behandeld wordt. Nog steeds niets mis mee.

Waar ik wel voor vrees is dat men van dit laatste procedureslagen gaat maken, waarbij de minste fout reden is om het verloop van een examen aan te klagen. Het gevolg zal zijn dat examens volgens een strikt draaiboek gaan plaatsvinden, waarbij van enige toegeeflijkheid dan ook geen sprake meer kan zijn. Geen clementie als een student 10 minuten te laat opdaagt; geen toiletbezoek toestaan; geen overschrijden van de voorbereidingstijd e.d. Het oordeel van de prof op dergelijk moment moet wijken voor procedureregeltjes.

Uiteindelijk belanden we zo in een zeer rigied systeem, waarbij het testen van de kennis die een student verworven heeft, van secundair belang is. Wat wel van belang is, is dat alles 100% volgens de regels verloopt. Als het zover komt, dan hoeven examens in de huidige vorm voor mij niet meer. Dan maken we wel een multiple-choice examen, voor alle studenten op dezelfde dag. Geen kans meer om een foutje te maken waarvoor je als docent afgestraft wordt. Of eenvoudiger nog: iedereen een 14! Iedereen content! Behalve misschien diegenen die echt iets willen leren ...

Deliberaties ...

2008-06-30T07:51:00.003+02:00

De zogenaamde deliberaties zijn weer aan de gang. Niet dat er zoveel te delibereren valt, tegenwoordig. Alle beslissingen liggen vast volgens bepaalde regels, zodat computergewijs alle eindresultaten reeds vast liggen vooraleer de examencommissie samenkomt. Diens enige taak is om de resultaten vast te stellen, en in een uitzonderlijk geval toch nog eens kijken of er verzachtende omstandigheden zijn. Wat meestal niet zo is ... Legendarische tijden waarin de examencommissie nog studenten 'naar boven riep' om ter plaatse een examen af te leggen bij zoekgeraakte punten behoren reeds enige tijd tot het verleden. Enkel in geval van fraude kan er nog wel eens een student opgeroepen worden, maar veelal wordt dat ook reeds op voorhand besproken. De activiteiten in de examencommissie beperken zich tot het overlopen van alle namen, met bijhorende uitslag, aan een zeer snel tempo (10 a 15 seconden per student, de tijd nodig voor de voorzitter om de naam en het resultaat voor te lezen). Het lijkt wel alsof met alle hervormingen in het examensysteem, men vergeten is de deliberaties zelf af te schaffen :-)

De huidige regels lijken, zeker voor studenten van een eerdere generatie, vrij genereus. Een student in 1ste bachelor slaagt als hij ofwel op alle vakken een 10/20 of meer haalt, ofwel maximaal 3 'buispunten' haalt op maximaal 2 vakken EN minstens 54% haalt. Dus een 9 en een 9, een 8 en een 9, of een enkele 7, samen met 54%, worden als geslaagd beschouwd. Nog niet zo heel lang geleden (pakweg de jaren 80 waarin ik zelf student was :-)), was men geslaagd als men op alle vakken 10/20 haalden EN 60% als totaalscore had. Alle andere gevallen werden gedelibereerd, maar met minder dan pakweg 58% kon je het vergeten. Vrijstellingen in 2de zit waren niet onconditioneel zoals dat nu is. Een vrijstelling had je pas vanaf 12/20, EN indien je op minstens de helft van de vakken geslaagd was. Een vrijstelling voor een bisjaar gold pas vanaf 14/20. En dat was dan soepel in vergelijking met de situatie in pakweg de jaren 50, waar je steeds ALLE vakken opnieuw af te leggen had -- vrijstellingen bestonden toen niet eens.

Onafgezien van het onconditioneel verlenen van vrijstellingen, is er eigenlijk niet zoveel veranderd. Immers, de scores op examens worden gewoon aangepast. Waar vroeger een 12 betekende dat je geslaagd was op een vak, ligt die grens nu op een 10, wat betekent dat je als lesgever uiteraard je scores aanpast. Een kwotatie op een examen betekent in absolute zin immers niets. Enkel als men een betekenis aan die punten geeft (bvb. geslaagd), kan je als docent bepalen wat voor jou een 10 of een 12 waard is. In het huidige systeem betekent een 10 bvb. onvoorwaardelijke geslaagd voor het vak, en een 6 betekent onherroepelijk examen opnieuw doen. In elk geval is het nu allemaal wat transparanter geworden.

Wat echter niet betekent dat er vreemde situaties kunnen ontstaan. Een student met 54%, een 8 en een 9, is geslaagd, en hoeft die 8 en 9 dus niet opnieuw af te leggen. Een student met 75%, een 8 en nogmaals een 8, is niet geslaagd, en moet beide examens wel opnieuw afleggen. Het lijkt dus hoog tijd om naar een systeem te gaan waarbij het totaalpercentage irrelevant wordt, en je enkel geslaagd bent op individuele vakken. Nu zitten we immers nog in een hybride systeem waarbij elk individueel vak bekeken wordt, maar tegelijk een jaarresultaat. Wat tot bovenvernoemde vreemde situaties kan leiden...

The truth is out there ...

2008-06-27T18:17:00.002+02:00

Een jaar of twee geleden heb ik me de volledige X-files collectie op DVD aangeschaft. Ik heb er sindsdien nooit echt tijd gehad om er naar te kijken, maar nu ik verhuisd ben uit mijn thuisstad Leuven en mijn intrek genomen heb in het landelijke Liezele, is er plots tijd voor. Immers, nog geen internetaansluiting (shame on me and Belgacom :-)), dus is er weer wat tijd om mijn Guitar Hero skills bij te werken en mijn collectie sf/f/horror films eens rustig te bekijken.

De X-files is eigenlijk een serie die voor mij alleszins een geweldige periode oproept. Toen de serie speelde in de jaren 90 was ik aan mijn doctoraat bezig, en kwam het internet als medium sterk opzetten. Het thema van de X-files sloot perfect aan bij een zekere subcultuur die toen op het net heerste. Het net was nog niet 'vervuild' door de hoi polloi, dus de signal-to-noise ratio over allerlei interesses die een computer-sciece doctoraatsstudent aansprak was redelijk groot. Het trio Frohike / Byers / Langly a.k.a. The Lone Gunmen sprak redelijk tot mijn verbeelding. Ze gebruikte het net voor allerlei toepassingen die toen enkel nog maar gekend waren aan universiteiten en onderzoekslabo's. Op een of andere vreemde manier sloot de hele setting van de X-files nauw aan bij mijn eigen leefwereld, vol met geeky interesses.

Uit die periode stamt ook mijn kennismaking met de befaamde universiteiten in de US zoals M.I.T. of Caltech. Dezelfde geeky sfeer waarin ik me wentelde was volledig levend op deze plaatsen. In zekere zin heb ik steeds spijt gehad dat ik niet daar als student vertoefd heb, maar het gras is ongetwijfeld altijd groener aan de andere kant van de heuvel. Twee interessante beokjes die die sfeer een beetje oproepen zijn 'Hackers' van Steven Levy, en 'Nightwork', van T.F. Peterson. Maar de beste aanrader is nog steeds 'The Idea Factory' van Pepper White, wat een goede indruk geeft de sfeer die aan een van de vermaardste onderzoeksuniversiteiten heerst. Jammer genoeg een sfeer die ik in Leuven een beetje mis ...

Oef, de examens zijn voorbij!

2008-06-26T17:45:00.003+02:00

Oef, inderdaad, de examens zijn voorbij. Klinkt misschien gek uit de mond van een prof (het zijn de studenten die geacht worden te kreunen onder de examendruk), maar de als docent zijn de examens ook zowat de meest zenuwslopende en meest saaie periode van het jaar.

Bijna 500 schriftelijke examens van 'Methodiek van de Informatica' heb ik bekeken. Gegeven de tijdsdruk (1.5 dag om 140 examens te bekijken voor de deadline om de punten in te dienen ...) kan het niet anders dan vele antwoorden vluchtig te bekijken en niet helemaal met de diepgang die eigenlijk nodig is. Misschien volgend jaar multiple choice overwegen?
Enkele statistieken: 58% slaagde op het schriftelijk gedeelte van het examen. Met het practicum erbij stijgt dat tot rond de 72%. En zoals beloofd in de les, krijgt de student met het beste examen een 20 en de slechtste een 0. Wie de 20 gekregen heeft mag zijn maten trakteren!
Orde, mijne dames en heren, orde en netheid!!!
Ongelooflijk welke vodden papier er moeten doorgaan voor examen. Tipp-ex, veelvuldige inktvlekken, amper leesbaar schrijven, allerhande flauwe excuses ('geen tijd meer meneer'), luie redeneringen waarvan zelfs de student moet zien dat die fout zijn ... de 'propere' examens zijn subjectief al bijna een punt in het voordeel :-) En af en toe tref je nog wel een exemplaar in een loopy-lagere-school-meisjes handschrift, wat dan een beetje soelaas biedt in deze barre tijden.
De mondelinge examens daarentegen vielen geweldig mee: niet al te veel studenten voor Computer Graphics dit jaar, dus er kon eens deftig doorgebabbeld worden. Gelukkig is er dit jaar niemand met Pong-shading of Gorat-interpolatie op de proppen gekomen.

Maar goed, alles voorbij, nu enkel nog wat eindwerkverdedigingen en vergaderingen van examencommissies bijwonen, en het zit er weer op. Kunnen we ons weer aan het echte werk wijden...

SIGGRAPH 2008

2008-04-22T11:30:00.002+02:00

Voor computer graphics afficionados is SIGGRAPH de jaarlijkse hoogmis. En ook nu weer zal er een Leuvense vertegenwoordiging zijn dankzij een aanvaard paper dat handelt over de simulatie poreuze stromingen. Voor een partieel overzicht van alle papers kan je hier terecht.

Ook zijn er dit jaar weer 2 K.U.Leuven studenten aanvaard in het Student Volunteer Program. Het is een ideale gelegenheid voor studenten om kennis te maken met wat er allemaal in de graphics-wereld te beleven is. Ik maak hier reeds enkele jaren reklame voor in mijn lessen, maar pas in 2006 heeft een student de sprong gewaagd. In 2007 waren het er reeds 2, en dit jaar waren er 3 kandidaten, waarvan er opnieuw 2 aanvaard werden. Enthousiasme werkt blijkbaar aanstekelijk.

Toelatingseisen

2008-04-22T11:09:00.003+02:00

Eventjes geleden dat ik hier wat postte, dus ik heb wat schade in te halen.

Eind maart kwamen er 2 berichten in het nieuws, die op een ietwat pijnlijke manier illustreren hoe het Vlaamse onderweijs door opeenvolgende ministers weinig consistent bestuurd wordt.

"Burgerlijk ingenieurs zijn gemiddeld de slimste van alle studenten", meldden verschillende kranten, gebaseerd op metingen uitgevoerd door het Centrum voor Onderwijseffectiviteit en -Evaluatie (KU Leuven). "Daarin wordt de studieloopbaan van zo'n tienduizend jongeren die rond 1996 in het laatste jaar secundair onderwijs zaten, onder de loep genomen. Zij zijn nu ongeveer dertig jaar. De koppositie van de burgerlijk ingenieurs is een beetje voorspelbaar omdat de toelatingsproeven toen nog bestonden - die zijn in 2004 afgeschaft." Het afschaffen van die toelatingsproeven is er enkel onder politieke druk gekomen. De ingenieursfaculteiten waren tegen, het KVIV was tegen, maar toenmalig minister Vanderpoorten (VLD) was voor. Dus verdween de toelatingsproef, die net zorgde voor een instroom van hoge kwaliteit en grote motivatie.

Anderzijds viel me voglend bericht op:
"De minister van Onderwijs, Frank Vandenbroucke (SP.A), wil strenger toekijken op de selectie van studenten in het hoger kunstonderwijs. Hij stelt voor dat de overheid zelf de toelatingsproeven organiseert." Minister Vandenbroucke wil niet alleen betere toelatingsproeven bij het begin van de opleiding, hij stelt ook voor dat er in sommige opleidingen een tweede selectieproef komt. Die zou dan plaatsvinden tussen het derde en vierde jaar (bij de overgang van bachelor naar master). Welke opleidingen dat zouden kunnen doen, is voer voor verder overleg. De strengere selectie is één manier om de kwaliteit van het studentenpubliek - en dus de opleidingen - te verhogen. (De Standaard, 25 maart 2008).

Zijn er nog mensen die de ironie hiervan inzien? Voor sommige studierichtingen komen er dus extra toelatingseisen om de kwaliteit te verhogen, voor andere (in casu burgerlijk ingenieur) wou men ze weg omdat ze de toelating tot de hogere studies bemoelijken?

Persoonlijk ben ik van mening dat er voor alle studierichtingen toelatingseisen moeten komen. Zeker in de nieuwe Ba-Ma structuur, en de ontwikkelingen binnen de associatie K.U.Leuven die aan de gang zijn, lijkt het me dat er net meer moet gedifferentieerd worden tussen allerhande verschillende opleidingen, niet alleen qua studieprogramma, maar ook qua instroom. Sommigen zullen dit ongetwijfeld elitair vinden, maar het spreekt vanzelf dat de selectie aan de instroom enkel mag gebeuren op basis van intrinsieke kwaliteiten en niet op basis van financiele of sociale achtergrond.

Eventjes geen lessen ...

2008-03-21T10:50:00.003+01:00

Bijna paasvakantie, en dat betekent dus 2 weken geen lessen geven. Er zijn echter vele mensen die minder vertrouwd zijn met het universitair milieu die denken dat we dan ook 2 weken vakantie hebben. Niets is minder waar natuurlijk. Die 2 weken kunnen goed gebruikt worden om allerlei onderzoeksachterstand die de voorbije 6 weken is opgelopen in te halen... in zekere zin zijn die 2 weken een pak drukker dan de periode waarin er geen lessen zijn :-)

Wat me de voorbije weken is opgevallen bij de diverse studentengroepen waar ik les aan geef, is dat het 'geroezemoes' in de lessen steeds erger wordt. Om eerlijk te zijn begrijp ik dit niet goed. Waarom kom je als student naar de les als je toch enkel wil praten? Kan je dan niet beter afspreken in de Moete, of buiten het auditorium blijven? Bovendien toont het niet veel respect voor de mede-studenten die wel willen opletten, en is het zeer storend voor de lesgever.

Het zou natuurlijk kunnen dat enkel mijn lessen eronder te lijden hebben, maar uit gesprekken met collega's blijkt dat niet het geval te zijn. Misschien zijn de lessen saai, of is de 'prof niet tof''? Misschien :-) Maar dat soort redenering hoort toch eerder thuis op een middelbare school, waar je verplicht bent aanwezig te zijn en de ondraaglijkheid van het klaslokaal kan verlucht worden met een toffe leraar. Ik zou verwachten dat je naar de universiteit komt (wat je vrijwillig kiest en zeker niet opgelegd wordt) om specialisten aan het woord te horen, niet om een stand-up comedian aan het werk te zien. Eens men student is, en als volwassene wil behandeld worden, denk ik toch niet dat het teveel gevraagd is om gewoon interesse te hebben in een onderwerp, onafhankelijk van de manier waarop het gegeven wordt?

Ofwel ben ik gewoon een 'grumpy old man' aan het worden :-)

Veto

2008-02-26T09:47:00.004+01:00

Enkele markante passages uit een dubbelinterview van Veto met Rik Torfs en Klaas Keirse. Een aantal van de uitspraken van Rik Torfs verwoorden op een goede manier wat ik zelf ook over bepaalde aspecten van de universiteit denk ...

Torfs: «Ik denk dat we beiden dezelfde dichotomie zien, al weet ik niet goed hoe we eruit moeten geraken. Op dit moment heb ik het gevoel dat er een zekere instrumentalisering is van de universiteit om vooral de sociale toegang gemakkelijker te maken en dat de balans wat overslaat. Het theoretische concept van de universiteit als instrument om een bepaald opgelegd doel te bereiken lijkt me problematisch. De universiteit moet een doel op zich kunnen zijn. Ik zie parallellen met het cultuurbeleid, waar het er ook vooral om draait steeds grotere groepen te bereiken. Als je niet oplet ga je echter zo ver in allerlei interactieve spelletjes om meer volk aan te trekken dat je je eigenheid gaat verliezen en er kwalitatief op achteruit gaat. Daar moeten we erg voor opletten, want functieverlies van de universiteit kan betekenen dat andere groepen in de samenleving haar functie gaan overnemen. We moeten er immers altijd aan denken dat de universiteit slechts één van de vele actoren is in de samenleving waarvan de inhoud en plaats niet vastliggen.»

...

Torfs: «Ik ben het daar zeker niet mee oneens, maar we moeten wel zeer goed opletten. Want stel, hypothetisch, dat een te grote fixatie op emancipatie tot een lichte kwaliteitsdaling leidt, dan kan dat ertoe leiden dat de werkelijke selectie voor bijvoorbeeld de betere en interessantere jobs zal gaan gebeuren op basis van criteria die niet gedemocratiseerd zijn. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren door bijkomende dure opleidingen in de VS, maar ook door selectiecriteria op sollicitaties zoals het vermogen zichzelf te presenteren. Mensen uit hogere milieus van thuis uit hebben hier vaak een voordeel in.»

...

«Een apart probleem dat momenteel vooral opspeelt in de faculteiten recht, economie, geneeskunde en bij de ingenieurs is dat de absolute top van de studenten eerder geneigd is voor de private sector te kiezen dan voor een academische carrière omdat ze daar meer kunnen verdienen. Je hoort me niet zeggen dat professoren te weinig verdienen, maar aan de andere kant kun je de marktwetten ook niet gaan ontkennen. Dus moet ervoor gezorgd worden dat de werkomstandigheden hier des te aangenamer zijn.»

We are Geeks!

2008-02-25T17:43:00.005+01:00

Laten we onszelf even outen...

Onlangs las ik een commentaarstuk van Geert Stadeus in De Standaard (volledige tekst) dat handelde over het jongens-zijn bij vele mannen, wat zich volgens de column ondermeer uit in het verzamelen van allerlei prullaria gerelateerd tot Star Wars, Star Trek, en dies meer.

Nu wil het toeval dit soort jongens-achtig gedrag (een licht-obsessieve interesse voor alles wat zich in het cross-over wereldje van SciFi / Fantasy / Gaming bevindt) mij niet geheel vreemd is. Wat waarschijnlijk wel geen toeval is dat ditzelfde gedrag wel meer waar te nemen is in de studentenmiddens waar ik les aan geef. Om het in verstaanbaar nederlands uit te drukken: "Computerwetenschappers zijn geeks!" (of nerds, alhoewel er een duidelijk verschil is tussen een geek en een nerd, maar daarover later misschien meer).

Het grappige is dat je als prof aan de universiteit, wat uiteindelijk toch nog steeds een waardig ambt is, ik dit min of meer verborgen tracht te houden, maar ik denk niet dat ik daar aardig in luk. Als ik een 'random' getal nodig heb in mijn lessen informatica, gebruik ik dikwijls 42. Een en ander zal sommige studenten dus wel duidelijk zijn. Weliswaar is het gebruik van 42 slechts het topje van de ijsberg. Elke keer als ik in London ben wandel ik wel Forbidden Planet binnen. Ik heb als auteur meegewerkt aan nederlandstalige roleplaying games; heb zelfs lang geleden MtG tornooien in Leuven georganiseerd. Ph'nglui mglw'nafh Cthulhu Rl'yeh wgah'nagl fhtagn. Star Wars characters in Lego worden tot groot jolijt van mijn neefjes maar tot afschuw van mijn vriendin zonder probleem herkend. 20 autootjes uit Cars in mijn kantoor (alhoewel ik hier professionele belangen claim). Ik heb computergames in BASIC gepubliceerd. Godel-Escher-Bach is het meest openbarende boek dat ik ooit gelezen heb, na LOTR natuurlijk (Balrogs hebben geen vleugels, of wel?). Ik check regelmatig Slashdot en Wired. Misschien zie je me wel ooit op XBox live ... en alhoewel mijn drive wel begint af te nemen en alle recente trends niet allemaal meer gevolgd worden, zijn er nog steeds opflakkeringen :-)

Maar waarom dit alles verborgen houden? Onlangs vertelde een collega me dat hij het jammer vond dat er in onze studierichtingen zoveel 'nerds' aanwezig zijn. Waarom eigenlijk? De zogenaamde 'nerds' waarvan sprake zijn evengoed studenten, en als het historisch record aantoont dat dergelijke studenten meer geneigd zijn om richtingen te kiezen met een hoog wiskunde- en informatica gehalte, wat is daar in godsnaam mis mee? Het zijn de geeks die de IT-revolutie op gang houden door hun technologisch vernuft, dus we hebben een degelijk track-record, wat niet dadelijk van andere disciplines kan gezegd worden. Zijn de grootste geeks uiteindelijk niet Bill Gates en Steve Jobs zelf?

Misschien sociale conventie? Het is immers misschien niet dadelijk een wervende boodschap, wat een probleem is dat de richting computerwetenchappen bij de burgies al enkele decennia heeft, en wat meer 'normale' studenten afschrikt. Dat was zo toen ikzelf de studierichting CW koos, en is blijkbaar nog steeds het geval. Dat negatieve imago dat aan CW'ers kleeft gaat dus blijkbaar moelijk weg, ondanks het mainstream worden van vele van de typische dingen waarmee het 'geekdom' geassocieerd wordt. Wat uiteindelijk jammer is, want ik denk dat er vele goede informatici en computerspecialisten verloren gaan doordat sommigen zich door een aantal van deze vooroordelen laten leiden...

't Is ook nooit goed ...

2008-02-08T17:09:00.000+01:00

Afgelopen week een kleine rel rond collega (en mediafiguur) Rik Torfs. In zijn column in De Standaard zou hij details over examens naar buiten gebracht hebben, waarop de studenten Kerkelijk Recht, aan wie Torfs doceert, een klacht indienen. "Deontologisch onverantwoord" wordt er geroepen. Ook in het discussieforum van De Standaard wordt er stevig op los geredeneerd. "Mondelinge examens zijn stresserend, dat een studente dan al eens vergeet dat Zwitserland aan Noorwegen grenst, is normaal". Verder nog wat platitudes over professoren en hun vermeende almachtige wijsheid ...

Het lijkt allemaal een beetje een storm in een glas water. Volgens Torfs in De Morgen: "Enkel het feit dat die studente Noorwegen als buurland van Zwitserland aanduidde en vervolgens tegen haar examinator zei dat het geen examen aardrijkskunde was, klopt. Al de rest heb ik verzonnen. Het is een column, hé. Het was zelfs niet tijdens een van mijn examens maar tijdens dat van een collega. Ik weet tot op de dag van vandaag niet wie de studente is en als ze er zelf niet mee naar buiten gekomen was, had niemand het ooit geweten. Mij leek het gewoon een goed voorbeeld om de discussie over welke kennis je nodig hebt in onze maatschappij aan te zwengelen. Ik weiger hiervoor mijn excuses aan te bieden. Aan vrije meningsuiting hecht ik heel veel belang, ook binnen een universiteit." En gelijk heeft hij.

De laatste jaren is het hoger onderwijs grondig hervormd. I.p.v. een jaarexamensysteem hebbben we een semesterexamensysteem gekregen. I.p.v. een deliberatie op basis van alle examenuitslagen wordt er gekeken naar vrijstellingen op een vak-per-vak basis. Studenten die ingeschreven zijn in een regulier jaar zijn dra in de minderheid. Allerlei vormen van 'vakken meenemen', 'cumul', 'aangepaste jaarprogramma's' geven meer flexibiliteit aan studenten om met succes hun studies af te ronden.

Al deze wijzigingen zijn op zich goed. Maar als geheel genomen hebben ze wel tot gevolg dat het niet meer zo duidelijk is wat een universitaire opleiding nog betekent. Is een universitaire opleiding enkel een verzameling vakken waarin je moet slagen, of is het meer? Heeft iemand die nooit naar een college gaat, maar thuis zelf de vakken blokt, en er per post (schriftelijk) examen van aflegt, gespreid over een periode van 10 jaar, eenzelfde opleiding als iemand die een regulier parcours volgt en diezelfde vakken verwerkt door naar colleges te gaan en dit alles in 5 jaar? Ik denk dat deze 2 opties niet gelijkwaardig zijn, en dat er wel degelijk een meerwaarde zit in een regulier gevolgde opleiding, die meer is dan enkel een som van individuele vakken.

Uiteraard verwerft een student in beide bovenstaande voorbeelden een diploma. Maar een diploma is iets heel anders dan een universitaire opleiding. Een universitaire opleiding die naam waardig is een geheel van vakken (uiteraard), maar niet enkel dat. Het gaat er ook om dat je in contact komt met mede-studenten en van elkaar dingen opsteekt. Dat je professoren aan het woord hoort, die in het onderzoek staan en die verbanden duidelijk maken die in je boeken niet zal lezen. Dat je, m.a.w. een aantal jaren doorbrengt in een intellectueel stimulerende omgeving. Die omgeving maakt het verschil tussen zomaar wat vakken enerzijds en een goed universitair kader anderzijds, en is precies de reden waarom iedereen naar de Harvards van deze wereld wil. Niet om de vakken te volgen, die grosso modo overal wel hetzelfde zijn, maar omdat je onder mensen zit die je intellectueel uitdagen en stimuleren. En dat soort mensen, of het nu professoren of mede-studenten zijn, vindt je in topuniversiteiten veel meer dan aan een gemiddelde doordeweekse universiteit die inderdaad niet meer aanbiedt dan een verzameling vakken.

Aan andere opmerking die in dit soort discussies wel eens valt is of de opgedane kennis nuttig is 'voor de job nadien'. Zo wordt wel eens geopperd of bepaalde vakken wel relevant zijn voor het beroep dat studenten later zullen uitoefenen. Ook dat raakt aan de essentie van een universitaire opleiding, die zeker niet verengt mag worden tot enkel praktische bruikbare kennis. Is het nuttig om bvb. de onvolledigheidsstelling van Godel te kennen? De kans dat je daar als computerwetenschapper in de praktijk mee in aanraking komt is praktisch nihil. Maar het geeft wel een intellectueel inzicht, dat je enkel maar aan de universiteit kan opdoen. Als je aan de unief nooit over de fameuze stelling van Godel hoort, of ooit eens een Bessel-functie hebt moeten neerschrijven, of een LISP interpreter in LISP schrijven, of wetenschapsfilosofie gestudeerd hebt, of zelf ooit eens Quicksort geimplementeerd hebt -- allemaal dingen die niet dadelijk praktisch nut hebben -- , waar zal je er dan wel van horen?

Een universitaire opleiding betekent inderdaad veel meer dan enkel je cursus kunnen opdreunen op een examen. Als een studente niet weet dat Noorwegen geen buurland is van Zwitserland, moet ze niet antwoorden dat het geen examen aardrijkskunde is, maar zou ze diep beschaamd moeten zijn.

Gauss is mijn voorvader

2008-01-29T17:34:00.000+01:00

... maar niet in de biologische zin natuurlijk. Op het Mathematics Genealogy Project kan ja nagaan welke wiskundigen via hun doctoraatsthesis van welke ander wiskundigen 'afstammen'. Omdat computerwetenschappen dicht genoeg bij de wiskunde staat, zijn er significante verwantschappen.

En hier is dan mijn stamboom, met jaren van doctoraat:

Dutré (1996) -> Willems (1972) -> Lee (1966, *) -> Mason (1952) -> Guillemin (1926) -> Sommerfeld (1891) -> Lindemann (1873) -> Klein (1868, **) -> Plucker *1823) -> Gerling (1812) -> Gauss (1799) -> Pfaff (1786) -> Kastner (1739) -> Hausen (1713) -> Wichmannshausen (1685) -> Mencke (1666)

(*) Lee had 2 promotoren, dus hier de andere lijn:
Lee -> Halle

(**) Ook weer 2 promotoren voor Klein, de andere is Lipschitz:
Klein (1868) -> Lipschitz (1853 ***) -> Dirichlet (1827, ****) -> Poisson -> Lagrange -> Euler (1726) -> Bernouilli (1694) -> Bernouilli (1684) -> Leibniz (1666) -> Weigel

(***) Andere promotor van Lipschitz is Ohm:
Lipschitz (1853) -> Ohm (1811) -> von Langsdorf (1781)

(****) Andere promotor van Dirichlet is Fourier:
Dirichlet (1827, ****) -> Fourier -> en terug bij Lagrange

Toch wel verbazend dat vele bekende wiskundigen in je stamboom opduiken. Anderzijds moet iedereen wel teruggaan op enkele namen, dus misschien niet zo verbazend after all.

Iets gelijkaardig is het Erdös-getal, dat bepaalt hoe ver je afstaat via je publicatielijst van de wiskundige Paul Erdös. Mijn Erdös-getal is 3, via Leo Guibas, en dan via János Pach naar Erdös.

Allemaal spielerei natuurlijk, maar wel fun en goed voor het ego! :-) :-)

Diploma?

2008-01-18T11:29:00.001+01:00

In deze examentijd, een doordenkertje voor studerende studenten ... (http://www.phdcomics.com/).

JAVA can be bad for you ...

2008-01-08T12:13:00.000+01:00

Binnen enkele weken start het tweede semester, en dus ook weer het vak 'Methodiek van de Informatica' dat ik doceer aan de 1ste bachelor burgerlijk ingenieur. De bedoeling van dit vak is om enkele principes aan te leren over het ontwerpen van goede computerprogramma's en de manier van denken zoals die in de informatica gehanteerd wordt bij te brengen.

Noodzakelijkerwijze wordt hiervoor natuurlijk ook een programmeertaal gebruikt, zodat er praktische opgaven door de studenten kunnen uitgewerkt worden. Voor deze eerste cursus informatica is deze taal in de loop der jaren verschillende malen gewijzigd. Toen ik zelf een voorloper van dit vak voglde in het academiejaar 1984-1985 werd FORTRAN gebruikt (of eigenlijk een variant, WATFIV). Nadien zij ook nog Pascal en Scheme (een Lisp variant) aan bod gekomen. Ongeveer 10 jaar geleden werd een optie genomen om alle software-design cursussen die aan het dept. computerwetenschappen gedoceerd worden te ondersteunen met Java, en dat is dus nu nog steeds het geval.

Over Java als eerste programmeertaal in een computer science- of ingenieurs-curriculum worden soms eindeloze discussies gevoerd. Grosso modo gaat het dan over de tegenstelling tussen computer science enerzijds en software engineering anderzijds.

Een recente discussie op Slashdot vandaag (Professors Slam Java As "Damaging" To Students) levert weer wat ammunutie voor beide kampen.

P.S. Een goede site over (de theorie van) programmeertalen is Lambda The Ultimate.

Stam

2008-01-08T08:20:00.000+01:00

In het laatste issue van Wired Magazine (16/1) is een interview met Jos Stam opgenomen, over zijn werk op Nucleus, nieuwe fysisch-gebaseerd animatiesoftware van Autodesk. Altijd leuk om graphics researchers in niet-specifieke graphics media te zien verschijnen. Zelf loop ik Jos regelmatig tegen het lijf op graphics-conferenties of Program Committee meetings, en wisselen we altijd wel enkele woorden in het Nederlands. Bovendien is hij een van de mensen binnen de graphics-research community die qua mathematisch inzicht ver boven de anderen uitsteken. Niet voor niets heeft hij de SIGGRAPH Computer Graphics Achievement Award in 2005 ontvangen.

(foto Wired Magazine)

K.U.Leuven beste, maar wel saaiste ...

2007-12-19T18:16:00.000+01:00

BRUSSEL 19/12 (BELGA) = De KU Leuven staat bij de laatstejaars uit het secundaire onderwijs te boek als de universiteit met de beste lessen en het meest waardevolle diploma. Maar de KUL is meteen ook de meest conservatieve én de saaiste. Dat blijkt uit een enquête van de Cel Marketingdevies van de KU Leuven bij 1.500 laatstejaarsleerlingen, aldus De Standaard, Het Nieuwsblad en Het Volk woensdag. De Universiteit Gent is de progressiefste van de Vlaamse universiteiten, maar minder goed dan de KU Leuven. Ook zijn haar diploma's minder waard dan de Leuvense, aldus de respondenten. Dat de Leuvense universiteit een imago van degelijk conservatisme heeft, zou gedeeltelijk met de traditie te maken hebben. "We zijn nu eenmaal de oudste universiteit van het land", zegt Isabelle Van Geet, celhoofd marketingadvies van de KU Leuven, in het universiteitsblad
Campuskrant./.SVR/TVP

Project Lego Mindstorms

2007-12-19T13:36:00.000+01:00

De laatste week voor de kerstvakantie zit traditioneel redelijk vol gepland met projectpresentaties allerhande. Zo ook voor het vak 'Probleemoplossen & Ontwerpen' voor het 3de bachelor-jaar computerwetenschappen dat ik coordineer.

De opdracht dit jaar was om m.b.v. Lego Mindstorms een autonome robot te ontwerpen die in staat is om vanuit een onbekende startpositie in een hindernissenveld een garage te ontdekken, en er zich te parkeren (zie foto).

Dit semester was de eerste maal dat we een P&O met Lego Mindstorms organizeerden, dus waren er wel wat kinderziektes aanwezig. Zo hadden we als didactisch team toch wel de tijd onderschat die de verschillende groepen nodig hadden om tot een werkend ontwerp te komen. Dit heeft er toe geleid dat voor het tweede semester, waar we een analoge opdracht aan de nevenrichting CW zullen geven, reeds hertekend werd.

Wat de opdracht wordt voor de studenten van de hoofdrichting staat nog niet helemaal vast, maar het zou wel eens de richting van Robocup kunnen uitgaan ;-)

Afgaande op reacties die ik van studenten gekregen heb (en desondanks het vele werk), bleek deze P&O echter wel geslaagd. De meesten vonden wel dat ze iets bijgeleerd, en als het hele project fun is, is dat uiteraard mooi meegenomen.

Universiteit moeten meer uitmuntendheid nastreven ...

2007-12-12T15:27:00.000+01:00

... niet mijn uitspraak, maar een uitspraak van professor Emile Boulpaep, professor aan Yale University, en voorzitter van de Belgian American Educational Foundation.

In een interview met De Standaard van 10 december, is professor Boulpaep zeer kritisch over het universiteitssysteem zoals dat in Belgie bestaat. Enkele uitspraken (Copyright DS, 10 december 2007):

'Ten eerste aanvaardt men in België niet dat een universiteit beter kan zijn dan een andere. Hier is dat geheel normaal. Men weet dat een MD van Harvard of Yale beter is dan van een van de universiteit van Arkansas. In België kan dat niet, want alle diploma's zijn officieel van de staat, nu van de gemeenschappen.'

...

'In België werkt men van onder af, met verkiezingen. Zelfs de rector wordt verkozen. In verkiezingen geeft academische uitmuntendheid niet noodzakelijk de doorslag. En ook de studenten worden niet gerekruteerd op verdienste.'

...

'Ze moeten ook voldoende werkingsmiddelen krijgen. Als ik hier als hoofd van een departement een assistent-professor wil aanwerven, dan moet ik hem of haar niet alleen een loon garanderen, maar ook een budget van tenminste een miljoen dollar voor onderzoek. En dat gaat dan over iemand die op de laagste sport begint.'

De verschillen die er zijn tussen het Noord-Amerikaanse model om universiteiten te financieren, en het model dat in een aantal Europese landen gebruikt wordt, zorgt mijn insziens inderdaad voor grote ongelijkheden in een steeds toenemende globaliserend onderwijslandschap. Men kan hier nog steeds niet luidop zeggen dat deze of gene universiteit beter werkt levert dan een andere, terwijl iedereen die verschillen wel degelijk zeer goed kent.

We're back again... (en citaties once more)

2007-12-07T16:10:00.000+01:00

Een blog op een goede manier onderhouden (lees: regelmatig interessante berichten posten), is toch iets tijdrovender dan gedacht. Bijna 4 maand zonder bericht, en geloof het of niet, maar ik word er door sommigen op aangesproken. Ik blijk dus toch een kleine fan-base te hebben. Maar genoeg met de egotripperij!

Om terug in de stemming te komen, iets over wetenschappelijke citaties. Eerder heb ik geblogd over hoe citaties gebruikt worden aan de K.U.Leuven (eerder bericht), en regelmatig wordt er aandacht aan besteed in verscheidene discussiefora. Kern van het probleem is dat beleidsmakers graag citaties tellen, wat dan als graadmeter kan beschouwd worden voor hoe goed je bent als wetenschappelijk onderzoeker. Onafhankelijk van het feit of citaties nu al dan niet een goede graadmeter zijn, stelt zich natuurlijk het probleem hoe te tellen: dubbels vermijden, alles tellen, wat precies tellen, e.d. Misschien onbelangrijk, maar er hangt veel van af. Geldstromen voor wetenschappelijk onderzoek zijn immers in niet onbelangrijke mate gebaseerd op dit soort tellingen.

Een tooltje dat er bij kan helpen is Publish or Perish, dat dan ook nog allerhande statistieken berekent. Een van die statistieken is de h-factor: je h-factor is x, als je x publicaties die minstens elk x maal geciteerd zijn.

Voor de nieuwsgierigen: op dit moment blijkt mijn h-factor 14 te zijn (na een ietwat snelle analyse via Publish or Perish, en hier zijn de bewuste 14 publicaties (met telkens aantal getelde citaties, auteurs, titel, en jaartal). Vermoedelijk ligt het aantal nog ietsje hoger, wegens sommige papers die als verschillende entries in de databases zitten...

74,"P Dutré, P Bekaert, K Bala","Advanced Global Illumination",2003,
64,"B Adams, P Dutré","Interactive boolean operations on surfel-bounded solids",2003
39,"V Masselus, P Peers, P Dutré, YD Willems","Relighting with 4D incident light fields",2003
38,"F Suykens, K Berge, A Lagae, P Dutré","Interactive Rendering with Bidirectional Texture Functions",2003
37,"P Dutré, E Lafortune, YD Willems","Monte Carlo light tracing with direct computation of pixel intensities",1993
34,"M Pauly, R Keiser, B Adams, P Dutré, M Gross, LJ …","Meshless animation of fracturing solids",2005
33,"D Hart, P Dutré, DP Greenberg","Direct illumination with lazy visibility evaluation",1999
27,"P Peers, P Dutré","Wavelet environment matting",2003
22,"V Masselus, P Dutré, F Anrys","The free-form light stage",2002
22,"P Dutré, YD Willems","Importance-driven Monte Carlo Light Tracing",1994
21,"P Dutré, YD Willems","Potential-driven Monte Carlo Particle Tracing for Diffuse Environments with Adaptive Probability …",1996
20,"P Dutré","Mathematical Frameworks and Monte Carlo Algorithms for Global Illumination in Computer Graphics",1996
18,"R Keiser, B Adams, D Gasser, P Bazzi, P Dutré, M …","A Unified Lagrangian Approach to Solid-Fluid Animation",2005
14,"B Adams, M Wicke, P Dutré, M Gross, M Pauly, M …","Interactive 3D painting on point-sampled objects",2004
14,"A Lagae, P Dutré","A procedural object distribution function",2005

Qua aard splitst het zich op als: 1 boek, 1 Ph.D. thesis, 4 SIGGRAPH papers, 1 ACM TOG paper, 1 Computer Graphics Forum, 4 EGSR papers, 2 PBG papers, en 1 Compugraphics paper .

Tradities

2007-08-24T12:09:00.000+02:00

The Great Court Run, een traditie waarbij studenten aan Trinity College in Oxford rond The Great Court proberen lopen binnen de tijd van de klokslagen van 12 uur, kwam onlangs ter sprake naar aanleiding van een speech van Sebastian Coe waarin hij hierop allusie maakte (*). Dit is de wedstrijd die ook getoond werd in de film Chariots of Fire uit 1981, alhoewel die blijkbaar niet in Oxford werd opgenomen.

Dit soort universiteitstradities is in Vlaanderen een beetje uitgestorven, voor zoverre ze al bestaan hebben. Misschien dat door de modernisering- en democratiseringsgolf van de jaren 50 en 60 dit soort folklore is verdwenen, en het is misschien allemaal wat oubollig en uit de tijd, maar het geeft toch een zeker cachet aan een universiteit.

Het enige wat op onze campus een beetje in de buurt komt zijn de jaarlijkse studentenevenementen zoals de 24 uur loop (die in de jaren 80 trouwens telkens werd afgesloten met de theme song uit Chariots of Fire, misschien nu nog?) of de verschillende verkiezingsstunts, maar zelfs dit zijn relatief nieuwe gebeurtenissen.

Zijn er op onze universiteit tradities die teruggaan tot bvb. voor de tweede wereldoorlog -- opening van het academiejaar e.d. uitgezonderd?

(*) Ik was zelf niet aanwezig, maar iemand die ik zeer goed ken wel ;-)

Creationisme

2007-08-21T09:30:00.000+02:00

Ik had nooit gedacht dat de onzin van het creationisme tot in Belgie zou geraken, maar blijkbaar wel. De afgelopen week zijn er verschillende opinie-artikels over verschenen naar aanleiding van een stellingname van Luc Van den Brande en Cathy Berx (CD&V), die beiden meenden dat er in het onderwijs plaats moet zijn voor alternatieve visies naast de evolutietheorie van Darwin. Toen de discussies wat uit de hand begonnen lopen, deelden ze mee dat ze misbegrepen zijn.

Zelf ben ik van mening dat creationisme, al dan niet vermomd als het idee van intelligent design, in de sterkst mogelijke bewoordingen moet bestreden worden. Het kan gewoon niet zijn mythologische verhalen, zelfs als zijn het christelijke, onder het mom van 'een andere kijk' als pseudo-wetenschap in ons onderwijs gesmokkeld worden. Dan kunnen we evengoed de poort openzetten naar handlezen, sterrenwichelarij, glazen-bol-kijken, en alchemie ook. En in dezelfde beweging een aantal scholen omdopen tot Hogwarts.

Nieuwe Ranking van Universiteiten

2007-08-20T10:02:00.000+02:00

De nieuwe Shanghai ranking van universiteiten is weer gepubliceerd, en er is hier en daar over bericht in de Belgische pers. Blijkbaar scoren de KUL, UCL, ULB en UGent het beste van de Belgische universiteiten. Ze staan allen ergens tussen plaats 102 en 150. (Mijn eerdere blog-entry over rankings is hier te vinden).

De Vlaamse Vereniging van Studenten reageerde door te stellen dat de rankings geen maat zijn voor onderwijskwaliteit (volledige reactie, en uitgebreid standpunt), en dat het gevaarlijk is om het beleid dat gevoerd wordt t.a.v. universiteiten op deze rankings af te stemmen. Het is ongetwijfeld zo dat de rankings voornamelijk kijken naar geleverd onderzoekswerk. Stellen dat bepaalde disciplines in deze tellingen ondervertegenwoordigd zijn, zoals de VVS zegt, is ongetwijfeld waar, maar dat geldt evengoed voor de andere universiteiten, wiens ranking dan eveneens hierdoor beinvloed wordt.

Fundamenteler is echter de kritiek dat goede onderzoeksoutput (zoals de rankings weergeven) niet zou leiden tot een goede onderwijskwaliteit. Hiermee ben ik het niet eens. Als je een goede universiteitsopleiding wil aanbieden, heb je goede wetenschappers nodig. Hoe exellenter die wetenschappers, hoe beter studenten van hen kunnen leren. Anders kom je in een situatie waarin docenten weinig voeling hebben met het vakgebied waarover ze doceren, en de leerstof zelf 'ook maar uit een boekje hebben'. Dat laatste model is misschien goed als je een universiteitsopleiding enkel ziet als een middel om diploma's uit te delen en iedereen op te tillen tot een gemiddeld niveau; maar als je universiteiten ziet als een centrum waar kennis vergaard wordt, en dooorgegeven wordt aan volgende generaties, heb je mensen nodig die zelf kennis creeeren, en niet enkel navertellen.

Natuurlijk, dit laatste is een misschien hoogdravend statement, en het verhelpt weinig aan het probleem van de briljante wetenschapper die er niet in slaagt op een deftige manier les te geven of op een adequate manier examens af te nemen. maar dat wil niet zeggen dat rankings nietszeggend zijn. Als een universiteit die kwaliteit hoog in het vaandel voert, moeten we de rankings ernstig nemen, en ervoor zorgen dat we beter zijn dan onze onmiddelijke concurrenten op korte termijn, en onze positie op wereldschaal verbeteren op lange termijn.

Voor de nieuwsgierigen, de Shanghai ranking plaats de volgende universiteiten in de top-10: Harvard - Stanford - Berkeley - Cambridge - MIT - Caltech - Columbia - Princeton - Chicago - Oxford. Leuven staat binnen de Europese universiteiten ergens tussen plaats 35 en 56 gerangschikt.

Cult of the Amateur

2007-08-18T10:32:00.000+02:00

Op mijn vliegtuigtrip terug van San Diego, heb ik een leuk boekje gelezen, The Cult of the Amateur, geschreven door Andrew Keen. De ondertitel van het boek, "How Today's Internet is Killing Our Culture and Assaulting Our Economy" vat goed samen waar het over gaat. Keen ontwikkelt de stelling dat als gevolg van de steeds toenemende trend waarbij iedereen zijn schrijfsels, muziek, of filmpjes op het internet ter beschikking plaatst, onze cultuur langzaam maar zeker verloren gaat, en in dit kielzog een deel van onze economie mee vernietigt wordt.

Alhoewel zeker niet elk deel van het boek qua argumentatie even goed onderbouwd is, zet het toch aan tot redelijk wat kritisch nadenkwerk. Een aspect wat zeker tot nadenken stemt, is wie nog zal filteren wat 'goed' en 'slecht' is op het internet. Traditionele media hebben steeds die taak voor ons verricht, door ervoor te zorgen dat de boeken of muziek of films die je als consument kan lezen, beluisteren of bekijken, toch minstens een zekere kwaliteitsfilter hebben doorlopen. Maar als letterlijk iedereen een artiest wordt, en iedereen zijn creaties vrij kan verspreiden, hoe kunnen we dan als consument in die kakafonie van creaties nog kwaliteitsvol werk vinden? Zal het nog mogelijk zijn om pareltjes te ontdekken? En worden die artiesten daar dan ook nog financieel beter van?

Niet dat ik het pessimisme van Keen helemaal deel, maar mijn eigen ervaringen met sommige van de zogenaamde Web 2.0 applicaties zijn toch niet altijd even hoopvol. Zo loop ik ook niet al te hoog op met toepassingen zoals Wikipedia, waar gewoon foute informatie staat over heel wat zaken, en dus absoluut niet gebruikt kan worden als ernstige bron van informatie zonder zelf extra opzoekwerk te verrichten.

In elk geval is dit boekje een aanrader voor wie eens eventjes een andere mening wil horen over de triomfantelijke verhalen van de internetcultuur.

Addendum 20/8/2007: Naar aanleiding van de reactie van Erik Duval hieronder, heb ik op de site van David Weinberger een goede kritiek en analyse gelezen op het boekje van Keen.

SIGGRAPH 2007 Report

2007-08-13T09:57:00.001+02:00

De jaarlijkse hoogmis van de computer graphics wereld -- SIGGRAPH -- is weer voorbij. Dit jaar in San Diego, het zuidelijkste puntje van California.

Om allerhande redenen was ik niet aanwezig op de voorbije 2 edities, maar de conferentie is nog steeds wat ze moet zijn: een volledige onderdompeling van een week in alles wat CG te bieden heeft: goede research-talks, een grote trade-show, ontmoeten van collega's die je al enige tijd niet meer gezien hebt, en elke avond wel een of andere leuke receptie of party waar je naartoe kan.

Mijn persoonlijke fun-highlights:

Als eerste kan ik uiteraard niet nalaten onze eigen paper-presentatie te vermelden. Zowel de fast-forward door Jurgen als de presentatie zelf door Peter verliepen zeer vlot en goed. We hebben ook redelijk wat positieve commentaar op ons paper gekregen.

Andere papers (full list met links) die op een of andere manier leuk opvielen:

Plushie, een systeem waarbij kinderen hun eigen plushen knuffel kunnen ontwerpen.
Scene Completion using Millions of Photographs gebruikt Flickr als database om gelijkaardige foto's te zoeken aan diegene die je aan het editen bent, en dan gewenste delen te vervangen door iets gelijkaardig. De kracht van mass databases aan het werk!
Eikonal Rendering is een goed solid paper, dat me nieuwe inzichten gaf in hoe lichttransport kan berekend worden. Coole prentjes!

Talk door Scott McCloud, auteur van Understanding Comics. Deze kerel kan talks geven! Ongelooflijk hoe vlot hij spreekt en het publiek echt kan meenemen in een meeslepend verhaal.

Elk jaar geeft Pixar een versie van zijn fameuze wandelende Utah teapot weg. Dit jaar had, ter ere van de nieuwe Pixar film Ratatouille, de teapot een koksmuts op. En ja, ik heb dus eventjes staan aanschuiven om ook een teapot te bemachtigen voor mijn prive-collectie.

De bilaterale filter wordt belangrijk in graphics. Fredo Durand heeft in de betreffende course alleszins het nut van de bilaterale filter grondig duidelijk gemaakt.

In de exhibition, op de stand van ActiVision, was er een setup voor Guitar Hero 2. Heb ik natuurlijk eventjes uitgeprobeerd, en heb er zelfs een andere conferentieganger verslagen op Who Was In My Room Last Night van de Butthole Surfers.

Parties en recepties genoeg op SIGGRAPH. De Chapters-party vond plaats in een nachtclub, inclusief zwoele danseressen die de horde geeks op de dansvloer moesten krijgen. Ik bleef uiteraard aan de diverse bars hangen, cocktails drinkend, terwijl de fijnere punten van de bilaterale filter besproken werden.

De grootste buisproffen

2007-08-03T15:09:00.000+02:00

In Het Laatste Nieuws van 28 juli 2007 staan enkele interviews met de zogenaamde 'grootste buisproffen'. Toch wel grappige quotes (volledige teksten op persoverzicht K.U.Leuven)

"Over zijn hele carrière kan hij zich één moment herinneren waarop hij 20 op 20 punten kon geven."

Kijk, dit vind ik nu onzin. Als docent kwoteer je van 0 tot 20, niet tot 15 of tot 18. De slimste student voor een vak in een bepaald jaar krijgt voor mij vaak een 20. Het doet me een beetje denken aan de uitspraak dat "niemand behalve Einstein op mijn examen een 20 kan halen.". Ten eerste is dat geweldig arrogant, want het impliceert dat je in staat zou zijn om Einstein te kwoteren, en ten tweede is dit een scheeftrekking van wat examenresultaten moeten zijn: een relatieve kwotering van studenten onderling, maar vooral geen ranking van absolute kennis over alle studiejaren heen. Zelf ben ik groot voorstander van een kwotering waarbij bij voorbaat het gemiddelde pakweg op 13 ligt, en waarbij de percentielen op voorhand gekend zijn (bvb. de slimste 1% haalt 19 of 20). Dat schept een veel klaardere situatie wat punten betreft, die voor een groot deel nu arbitrair of helemaal niet gekalibreerd worden.

"Misschien is het de blokkers een troost, maar ook ik zit het grootste deel van de zomer aan mijn bureau. Ze denken wel 'ns dat proffen twee maanden vakantie nemen. Maar een beetje moderne prof is een KMO'er, die een onderzoeksgroep met een heleboel medewerkers managet, ook 's zomers."

Ha, daar ben ik nu eens wel mee akkoord :-). Het is inderdaad verbazend hoeveel mensen denken dat de unief 2 maand plat ligt tijdens de zomer. BTW, als de hogescholen willen of moeten academiseren, mogen ze al beginnen met 's zomers niet de boel dicht te doen, zoals nu in sommige instituten gebeurt.

"De sociale vorming van studenten onderling komt in het gedrang als je 8 uur per dag les hebt. We kweken van buiten blokkende papegaaien, die maandagmiddag aankomen en vaak vrijdagmiddag al weer weg zijn, 'spoorwegstudenten.' Het Amerikaanse systeem is beter voor de menselijke vorming: weken tot maanden samenhokken. 15 jaar geleden gebeurden de meeste examens mondeling, oog in oog met de prof. Nu verbetert een legertje assistenten veelal schriftelijke examens. Nog erger zijn multiplechoice-examens, het toppunt van luiaardij en afstandelijkheid. Ik betreur dat. Ik zóng met de studenten in de les."

Nou ja, een hoop meningen op een hoop. Toen ik zelf 20 jaar geleden in de kandidaturen burgerlijk ingenieur zat, hadden we soms van 8 tot 13 uur les, en dan van 14 tot 19 tekenweek. Dat was lang, maar dat ging.
Het persoonlijk ondervragen is leuk als je daar de tijd voor hebt. Voor een examen in 1ste bachelor met 500 studenten is die tijd er voor jonge docenten gewoonweg niet meer. Bovendien zijn mondelinge examens fundamenteel oneerlijk: elke groepje krijgt veelal verschillende vragen, en je stemming van de dag kan hier en daar wat bepalen. Als punten (zoals de trend is) zo eerlijk en nauwkeurig moeten gegeven worden, dan zijn multiple-choice examens de enige mogelijkheid.

APGV 07

2007-07-30T14:52:00.001+02:00

De afgelopen dagen heb ik doorgebracht op APGV 07 (voluit Applied Perception in Graphics & Visualization), in Tuebingen. Ik heb er een invited talk gegeven over ons opkomend SIGGRAPH paper, dus dat was weer een mooie gelegenheid om de voordracht nog eens te oefenen en te testen voor een groter publiek. Tevens ook interessante discussie gehad met onderzoekers die bezig zijn met perceptie, eerder dan computer graphics.

Keynote speaker was Greg Ward (foto), die een voordracht gaf over de uitdagingen van High-Dynamic Range Displays. Ik heb Greg de eerste maal ontmoet op een van de allereerste Eurographics Rendering Workshops in de vroegere jaren negentig, waar hij toen vrij bekend was omwille van zijn RADIANCE software, die door velen nog steeds gebruikt wordt om foto-realistische beelden te genereren. De laatste jaren werkt hij voornamelijk rond HDR imaging, en ontvangt dit jaar zelfs de SIGGRAPH Computer Graphics Achievement Award.

Anyway, het gebruik van perceptuele technieken in computer graphics heeft de laatste jaren een hoge vlucht genomen. Aanvankelijk werd er voornamelijk gefocuset op psychofysische perceptie. Het menselijk oog (het instrument waarmee we naar beelden kijken), is gelimiteerd, en dus kunnen we die limitaties inbouwen in de beeldgeneratie-algoritmen. Hoever moeten we gaan in het accuraat berekenen van texturen of belichting als we die toch niet kunnen waarnemen?

Ik meen dat de tijd echter gekomen is om de focus te verschuiven naar het cognitieve aspect van perceptie. Is een schaduw of een highlight in een scene noodzakelijk om de scene als realistisch te ervaren of juist te interpreteren? Indien niet, dan hoeven we die volledige schaduw misschien niet te berekenen, en kunnen we sneller beelden maken die op een cognitief-perceptueel niveau niet te onderscheiden zijn van de radiometrisch correcte beelden. Tot zover de gedachtensprongen, dat allemaal omzetten in werkende algoritmen is uiteraard een ander paar mouwen. Maar dat is research natuurlijk :-)

Strategisch plan

2007-07-20T15:42:00.000+02:00

De K.U.Leuven heeft een strategisch plan voor de komende jaren:
http://www.kuleuven.be/strategie/

Ik heb het nog niet helemaal gelezen, maar ondertussen kan u al meegeneiten van de commentaar van collega Rik Torfs:

(Copyright De Standaard, 19 juli 2007)

DE UNIVERSITEIT IN SPREIDSTAND
Kan een universiteit tegelijk tot de Europese top behoren en aan volksverheffing doen?
Twee jaar na haar aantreden publiceert de bestuursploeg van de KU Leuven een geïntegreerd strategisch plan 2007-2012 (DS 14 juli). Sommige stukken werden overgenomen uit de in gedragen volzinnen geredigeerde tekst die rector Marc Vervenne naar aanleiding van de verkiezingen in het voorjaar van 2005 publiceerde. Er staan ook nieuwe dingen in het plan, doorgaans kort en schematisch geformuleerd in het hedendaagse bestuurlijke jargon. Eenheid van stijl ontbreekt. Maar wie een overzicht wil van de activiteiten van de KU Leuven, wie peilt naar de verzuchtingen van haar bestuurders, of wie zich afvraagt hoe een universiteit vandaag reilt en zeilt, kan uit de lectuur van het beleidsplan lering trekken. Het is een interessant tijdsdocument. Toch mis ik een scherpe analyse van de positie die de universiteit vandaag bekleedt, waardoor een heldere toekomstvisie uiteraard moeilijk wordt. De universiteiten hebben de jongste jaren macht en aanzien verloren. In het plan is daar even sprake van. De 'afkalving van (de) bevoorrechte maatschappelijke positie' komt ter sprake. Ze wordt in verband gezien met 'de afbrokkeling van hun levensbeschouwelijke en morele gezag', wat ik een beetje flauw en algemeen vind klinken. Dat de universiteit onder zeer sterke controle van de overheid staat en haar beleidsopties zonder meer volgt, blijkt vooral tussen de regels door. En dat de laatste jaren de associaties (waarin naast een universiteit ook hogescholen hun plaats hebben) machtiger zijn geworden dan de universiteiten zelf, is een realiteit die wordt verdrongen. Het beleidsplan heeft het weliswaar over een bestuurlijke vervlechting tussen universiteit en hogeschool die stapsgewijs zal verlopen, maar verzwijgt dat de associaties en hun sterke leiders nu al grotendeels de dienst uitmaken. Het lijkt wel dat mijn universiteit zich neerlegt bij dit gegeven dat zij tegelijk niet onderkent. De dominantie van de overheid is ook op een ander vlak zichtbaar. Voor onze politici is de universiteit niet op de eerste plaats een kenniscentrum, maar een instrument om de maatschappelijke integratie te bevorderen. Zoveel mogelijk jongeren moeten participeren (denk maar aan het begrip outputfinanciering), allochtonen en vrouwen dienen uit hun minderheidspositie te worden gehaald. Dat zijn natuurlijk nobele doelstellingen, maar ze mogen de eigen aard van de universiteit niet verdringen. Hetzelfde gebeurt trouwens in andere sectoren van de samenleving. Neem nu cultuur: ze moet zodanig toegankelijk zijn voor iedereen, dat ze niet langer confronterend werkt, en precies op dat ogenblik houdt ze ermee op cultuur te zijn. De universiteit is steeds vaker een middel in plaats van een doel op zich. Daar moeten we ons over bezinnen. De consequenties van de overheidspolitiek zijn immers groot. Ze dwingt universiteiten om onverenigbare dingen na te streven. Ons onderzoek zou tot de 'Europese top' moeten behoren, en tegelijk moeten wij (al te veel) hogescholen op een academisch niveau helpen hijsen. Dat is onmogelijk, tenzij sommige richtingen resoluut voor de kwaliteit mogen gaan, terwijl andere zich vrijwel exclusief op volksverheffing moeten richten. Een derde acuut probleem komt in het Leuvense beleidsplan niet echt boven water: het beeld van de student als consument. In verschillende Vlaamse decreten vormt deze gedachte het impliciete uitgangspunt. De student sluit een contract met een universiteit en wil waar voor zijn geld. Hij wil kristalhelder weten wat hij moet doen om zijn diploma te behalen. Verder geen flauwekul. Dat is, vrees ik, een desastreuze gedachte, die aan het algemeen vormende karakter van de universitaire opleiding voorgoed een einde maakt. Het beleidsplan onderkent dit probleem niet, maar blijft het hebben over de 'ontwikkeling van een eigen levensvisie en levensproject' bij de student. Mooie woorden, een fraaie gedachte ook, maar een gedachte die niet spoort met de positie van de student als contractant. Die heeft perfect het recht om voor een diploma te gaan, zonder dat hij ook maar enigszins een algemene vorming beoogt. Wil de universiteit het anders, dan zal ze daarvoor moeten vechten. De universiteit van vandaag heeft minder macht, is een instrument in handen van de overheid, sluit contracten met de consumerende student. Die analyse moeten wij durven maken, dat is het uitgangspunt. En vervolgens mag de moed ons niet ontbreken om daaruit conclusies te trekken. Dat alles even waardevol is en wederzijds bevruchtend, kwaliteit en kwantiteit, doel en instrument, is een al te gemakkelijk besluit. Die gedachtegang ligt wel in de lijn ligt van het nieuwe beleidsplan, een document waarin pijn ver weg is, wat alleen kan door een heldere visie te vermijden. De veranderde positie van de universiteit leidt overigens tot nog andere vragen, die in het beleidsplan niet aan de orde zijn. Wat is de cruciale vraag in verband met het personeelsbeleid? Wie aan de universiteit werkt, wordt niet rijk. Het is moeilijk om op een krappe arbeidsmarkt goede mensen (niet alleen professoren!) aan te trekken. Zeker, voor artsen, ingenieurs of juristen zijn er mogelijkheden om hun inkomen via klinische praktijk, spin-offs of adviezen wat op te krikken. Maar de kloof met andere sectoren is groot zodat de slimste mensen aan de universiteit houden op een aantal gebieden niet langer mogelijk is. Daarbij komt nog dat een oude troef wegvalt. Vroeger stond tegenover minder geld een pak vrijheid. Vandaag heeft het geen zin om voor een universitaire carrière te kiezen als je niet van administratie houdt. Minder briljante professoren die graag papieren invullen: dat mag de toekomst toch niet zijn? Een beleidsplan moet daarover een visie ontwikkelen. Het profiel van de hoogleraar bepaalt immers hoe de universiteit in de toekomst zal worden bestuurd. Ondersteunt de academische overheid vooral initiatieven van onderuit, of probeert zij zelf de lijnen uit te zetten? Het beleidsplan blijft ook hier rijkelijk vaag: het heeft het over een 'goede balans'. Waarom niet durven kiezen? Creativiteit laat zich niet kooien. De universiteit staat of valt met het charisma en de inspiratie van concrete personen. Een slim beleid is nederig. Het ondersteunt veel, en legt weinig op. Vernieuwing onderkennen is moeilijker dan haar zelf tot stand brengen. Intelligentie is nederig.

Game Design

2007-07-17T14:51:00.000+02:00

Op 5 juli meldden verschillende kranten dat de Provinciale Hogeschool Limburg start met een opleiding Game Design:

(Uit De Standaard:)

De Provinciale Hogeschool Limburg start volgend academiejaar met een unieke opleiding Gamedesign.

HASSELT De Provinciale Hogeschool Limburg (PHL) in Hasselt start volgend academiejaar met een opleiding 'Game and Digital Design'. Een dergelijke opleiding binnen het departement Beeldende Kunsten is uniek in België, zo claimt departementshoofd Rob Cuyvers van de PHL. Met de nieuwe opleiding wil de PHL inspelen op de leefwereld van jongeren en vooral ook op de digitale markt. De sector van de computerspelletjes is wereldwijd goed voor een miljardenomzet. Analisten verwachten dat de sector tegen 2011 een explosieve groei zal kennen met een omzet van 44 miljard dollar. De opleiding zal focussen op het conceptuele en het vormgevende aspect. De opleiding Game and Digital Design situeert zich naast de illustratieve, interactieve, reclame en grafische vormgeving van de PHL en zal ondersteund worden vanuit andere opleidingen en instituten, zoals het Benelux Game Initiative op C-Mine in Genk, de opleiding Toegepaste Informatica van de PHL en het Expertisecentrum Digitale Media van de Universiteit Hasselt. Nog volgens Cuyvers biedt de opleiding mogelijkheden voor projecten die de grenzen van de departementen overschrijden. Hij denkt daarbij aan virtuele tests en simulatieomgevingen. (pdp)

De Provinciale Hogeschool Limburg mag dan al claimen de eerste te zijn, dan moet dit toch een beetje genuanceerd worden. Zo is er reeds een opleiding Digital Arts and Entertainment aan de Hogeschool West-Vlaanderen. Misschien dat beide opleidingen de accenten wat anders leggen, maar over de opleiding aan het PHL was bitter weinig informatie te vinden.

Alleszins is het goed dat er wat meer aandacht komt voor opleidingen die zich orienteren naar digitaal entertainment in Vlaanderen.

Flanders Mini-Symposium on Computer Graphics

2007-07-17T14:18:00.000+02:00

Donderdag 12 juli vond het derde Flanders Mini-Symposium on Computer Graphics plaats in het Expertise Centrum Digitale Media aan de Universiteit van Hasselt. Dit symposium, dat tot nu toe afwisseld georganiseerd werd in Hasselt en Leuven, is een initiatief van de beide onderzoeksgroepen computer graphics in de respectievelijke universiteiten.

Aanvankelijk was onze bedoeling om de onderzoekers van zowel Leuven als Hasselt samen te brengen, en voordrachten te verzorgen over de eigen research. Sinds de 2de editie nodigen we ook telkens mensen uit de industrie en andere onderzoeksgroepen uit. De bedoeling op langere termijn is om tot een jaarlijks event te komen waar mensen die bezig zijn met computer graphics in Vlaanderen elkaar kunnen treffen, en waar er bruggen kunnen gelegd worden tussen bedrijfs- en academische wereld. De aanwezigen uit de industrie waren alleszins vol lof over dit initiatief.

Dit jaar hadden we voor het eerst ook een gastspreker, Marcus Magnor van de T.U.Braunschweig, die een zeer interessante voordracht gaf over Visual Computing (foto).

Indien je volgend jaar ook een uitnodiging wil krijgen om aan de 4de editie deel te nemen (die normaliter aan het Departement Computerwetenschappen van de K.U.Leuven zal plaatsvinden), let me know.

SIGGRAPH 2007 Preview Videos

2007-07-11T11:31:00.001+02:00

SIGGRAPH 2007 nadert met rasse schreden. Deze hoogmis van de Computer Graphics community belooft weer een geweldig event te worden. Hier alvast de preview -video's van de verschillende programma-onderdelen:

http://www.siggraph.org/s2007/media/preview/

En hier een paar leuke activiteiten die de vorige jaren op SIGGRAPH te beleven waren ... Etch-A-Sketch zelf jammer genoeg niet meegemaakt, maar SquidBall wel.

Grafieken

2007-07-03T09:58:00.000+02:00

De examens zijn weer voorbij, dus weer tijd om even te reflecteren over hoe het er aan toe gaat op mondelinge examens. Ik zal me beperken tot wat in deze zittijd de meeste studenten punten heeft gekost op het examen van Computer Graphics (en dit zijn hints voor diegenen die dit examen de volgende jaren wensen af te leggen).

Ondanks alle databases die studenten bijhouden om na te gaan welke vragen nu uiteindelijk gesteld worden op de examens, halen deze blijkbaar niet veel uit. De laatste 2 jaar stel ik op elke sessie van het examen Computer Graphics de vraag om het XYZ kleurenmodel uit te leggen (of iets gelijkaardig: 'Wat is het chromaticiteitsdiagramma', 'Wat zijn color-matching functies'). Je zou denken dat dit langzaam aan bekend begint te worden, maar dat is alleszins toch niet te merken in de kwaliteit van de antwoorden. Een enkeling slaagt erin deze vraag correct te beantwoorden. Nu, het is best een moeilijk stuk, dat weet ik ook wel. Maar dat is precies de reden waarom ik het vraag op het examen. Misschien staat het slecht uitgelegd in het boek, of is mijn uitleg in de les totaal verwarrend. Maar waarom stelt er dan niemand een vraag over via TOLEDO? Het blijft voor mij een vreemde vaststelling ...

Ik vraag soms ook wel om bvb. een grafiek te maken van het chromaticiteitsdiagramma, of de color-matching functies. Volgens mij zijn enkele dingen noodzakelijk als je een grafiek tekent: Uiteraard is er de curve of functie zelf, die (liefst) een benaderende juiste vorm heeft; maar een grafiek heeft ook assen, en deze assen hebben grootheden! Op de vraag 'Kan je eens het verloop van ... of ... schetsen', tekenen de meeste studenten wel min of meer een curve die lijkt op het gevraagde, maar weinigen kunnen dan ook de assen juist benoemen. Dat lijkt me echter essentieel, dat je weet wat er geplot wordt vs. wat. Als je dat niet weet, wat voor zin heeft die grafiek dan?

Dit laatste doet me denken aan een anecdote die ik ooit gelezen heb in het boek 'Science with a Smile' van Robert L. Weber, en die wordt toegeschreven aan Enrico Fermi (zie ook hier, en daarom de foto aan het begin van dit artikel):

Another Fermi Tale During a lecture at Los Alamos around 1945, Enrico Fermi was at the chalkboard discussing how a dependent variable--it may have been a cross section--varied with the independent variable, which may have been energy. Initially, the independent variable rose steeply, but when a criterion was satisfied, the steep rise ceased and the dependent variable thereafter remained approximately constant. To show this graphically, Fermi drew an x-axis and a y-axis on the chalkboard. He then drew the curve, which initially rose steeply and then leveled off. Thus far, Fermi had drawn three lines to illustrate his point and had given them no markings of anything quantitative.

He then stepped back from the board, thought for a moment, took a six-inch slide rule from his shirt pocket, and did a quick calculation. The result of the calculation prompted him to say that the level part of the curve was not as high as he had drawn it. Going back to the board, he used his fingers to erase the horizontal part of the curve and then carefully redrew it an inch or two lower than it had been initially. The room was silent for a moment, and then laughter erupted. Fermi smiled and continued the lecture.

Albert A. Bartlett
University of Colorado Boulder

Het is echter niet omdat Fermi hier mee wegkomt dat je daar mee kan wegkomen op het examen Computer Graphics! Alhoewel, de eerste die mij op een mondeling examen meldt dat Fermi het ook niet zo nauw nam met de labeling van zijn grafieken, krijgt een extra punt :-) !

K van K.U.Leuven

2007-07-02T11:48:00.001+02:00

In De Standaard verscheen dit weekend (30/7/2007) een artikel over de mogelijke intrekking van het predicaat 'Katholiek' van de universiteit door het Vaticaan (artikels via intern persoverzicht K.U.Leuven). Dit naar aanleiding van het werk dat aan de universiteit gebeurt omtrent in-vitro-fertilizatie en gebruik van embryos. Een gevolg van het verlies van naam Katholiek zou ondermeer betekenen dat de opleidingen in de faculteiten Theologie en Kerkelijk Recht niet meer erkend worden door het Vaticaan, wat een significante daling van het aantal (vooral buitenlandse) studenten zou betekenen.

Ik zie echter niet in waarom werk dat gebeurt in de faculteit Geneeskunde een invloed zou kunnen hebben op de opleidingen in de faculteiten Theologie en Kerkelijk Recht. Ik zou veronderstellen dat als het Vaticaan bepaalde accreditaties moet verlenen, ze dit doet op basis van individuele opleidingen, en niet op basis van wat er gebeurt aan een volledige universiteit.

Ik vermoed dat het eventuele verlies van de K van de K.U.Leuven weinigen aan deze universiteit echt zorgen zal baren. Integendeel, het zou onze universiteit een beetje moderner maken en een overblijfsel uit de 19de eeuw wegwerken. Het woordje 'katholiek' in de naam van onze Alma Mater dateert immers van de heroprichting in 1834, na het opheffen van de Rijksuniversiteit die ontstaan was na de Napoleontische periode, en niet uit 1425.

Het is met die K een beetje als met de kleren van de keizer. Het mag niet luidop gezegd worden, maar iedereen weet dat het met het katholieke karakter van de universiteit en haar personeelsleden niet beter gesteld is dan met het katholicisme in de rest van Vlaanderen. Waarom zou het ook? De tijd van de verzuiling ligt al een tijdje achter ons, en bovendien lijkt het niet onlogisch dat er aan de K.U.Leuven verhoudingsgewijs meer atheisten voorkomen dan in andere segmenten van de samenleving. (Exacte) wetenschappers staan nu eenmaal niet bekend voor hun overdreven geloofsovertuiging. In elk geval zou ik niet weten hoe het al dan niet aanwezig zijn van die K mijn werk als docent en onderzoeker zou moeten beinvloeden.

Als het Vaticaan de kwestie toch op de spits drijft, hoop ik in elk geval niet dat de universiteit krampachtig reageert en allerlei toegevingen begint te doen. Pas dan zullen we in de pulieke opinie als een wat achterhaalde universiteit bekeken worden. Laat de K dus maar geruisloos verdwijnen. Veel tromgeroffel hoeft daar niet aan te pas te komen.

(Cartoon Copyright Zaza & De Standaard)

Naschrift 11 juli 2007:

Ondertussen zijn er ook enkele opinie-artikels van collega's verschenen omtrent dit onderwerp (alle links naar intern persoverzicht K.U.Leuven):

DS 5/7/2007: Rik Torfs en Philippe Van Parijs vinden dat de tijd gekomen is voor een lossere band tussen hun universiteiten en het kerkinstituut. 'Alleen op die manier kan een einde komen aan het wederzijdse wantrouwen.'

DS 6/7/2007: Misplaatst hokjesdenken, zo omschrijft Jurgen Mettepenningen het pleidooi van Rik Torfs en Philippe Van Parijs, om de K los te koppelen van de U. 'De K van KU Leuven is geen attribuut dat je zomaar van je af kunt schudden.'

Waarom Computer Graphics?

2007-06-18T17:23:00.001+02:00

Soms wordt me wel eens gevraagd hoe ik geinteresseerd ben geraakt in computer graphics. In de jaren 80 toen ik student was, was het immers niet evident om met (3D) grafische technieken en algoritmen in contact te komen. Maar voor de nieuwsgierigen, hier mijn inspiratiebronnen die me aangezet hebben om de graphics-wereld te verkennen.

Cosmos

Cosmos is de legendarische documentaire-reeks die begin jaren 80 werd uitgezonden, en die gepresenteerd werd door prof. Carl Sagan (die trouwens prof was aan Cornell University). Ik denk dat vele jongeren die toen de serie gezien hebben (waaronder ikzelf), sterk geïnspireerd zijn geweest door Cosmos om een wetenschappelijke carriere te beginnen. Een van de aspecten aan Cosmos die me voornamelijk intrigeerde was het gebruik van grafische technieken, tot dan toe praktisch ongezien op televisie. Zo is er de evolutie-sequentie, die de evolutie van eencellige tot mens laat zijn d.m..v. naar hedendaagse normen primitieve key-frame animatie. Maar op mij maakte dat een geweldige indruk.

Knight Lore

Een andere invloed waren de computerspelletjes op hobby-computers zoals de ZX-Spectrum of Commodore-64. Alhoewel graphics toen natuurlijk al lang bestond als discipline (ray tracing dateert van 1981 ...), waren 3D graphics op dergelijke hobbymachines toch nog steeds iets speciaal. Vooral het spelletje Knight Lore, met een isometrisch 3D perspectief, sprak tot de verbeelding.

Newman & Sproull

Het boek dat me definitief op het pad van 3D graphics zette, was Principles of Interactive Computer Graphics, de 'bijbel' voor 3D graphics voor het boek van Foley & Van Dam. Vooral de zwart-wit prenten van volledig ingekleurde 3D objecten zoals de teapot of de VW beetle, of zoals hieronder de vrouw van Gouraud himself, spraken sterk tot de verbeelding.

Examenstress

2007-06-18T12:17:00.000+02:00

Uit De Standaard, 18 juni 2007:

Meer ouders kampen met examenstress

Teleblok, de hulplijn voor blokkende studenten, krijgt dit jaar opvallend veel telefoontjes van ouders. 'Ze leven heel erg mee, maken zich zorgen over stimulerende medicatie en hebben vaak zelf last van examenstress', zegt Veerle Aerts, coördinator bij Teleblok.
'We noteerden een echte piek nadat kranten geschreven hadden dat drie procent van de studenten stimulerende medicatie gebruikt', zegt Aerts. 'Ouders waren toen behoorlijk ongerust. Mijn zoon zit op kot, hoe kan ik achterhalen of hij iets gebruikt? Of: welke vitamines kunnen we onze kinderen wél geven?' (aeg)

Dit doet me een beetje denken aan de indruk die we op de unief ook hebben dat ouders meer begaan zijn met de studies van hun studerende kinderen dan de studenten zelf.

Op info-dagen bijvoorbeeld is een duidelijke toename in de aanwezigheid van ouders te zien de laatste jaren. Vaak zonder de laatstejaars uit het middelbaar, want die werden verwacht op een kamp, een festival, of een ander event. Dus stellen de ouders maar de vragen i.v.m. studiekeuze i.p.v. de toekomstige student.

Een ander fenomeen is de toenemende vraag van ouders naar uitleg over de behaalde studieresultaten. Regelmatig krijg ik telefoontjes van bezorgde ouders die wensen te weten waarom zoon of dochter gebuisd is. Dergelijke telefoontjes wijs ik echter resoluut af. Studenten ouder dan 18 zijn juridisch volwassen, en dus is het niet aan mij om uitleg aan derden te verschaffen, ook niet als die derden hun ouders zijn. Ook in de studieresultaten geldt er de privacy-wetgeving ;-)

Mondelinge examens revisited

2007-06-14T12:12:00.000+02:00

Gedurende de januari-zittijd had ik reeds enkele bedenkingen over mondelinge examens gepost. Sinds ongeveer een week zijn we terug bezig, en alhoewel ik weliswaar nog maar een beperkt aantal studenten ondervraagd heb, toch reeds een aantal vaststellingen:

Het valt me op hoe weinig moeite studenten doen om een antwoord goed te stofferen. Een vraag die gemakkelijk zou kunnen resulteren in enkele pagina's schriftelijk antwoord, wordt beantwoord op een halve pagina met enkele lijntjes: geen enkele wiskundige uitwerking, geen nuances, geen details ... zelfs bij het mondeling deel komt er dan dikwijls niet meer uit. Mijn vermoeden is dat dit dan meestal studenten zijn die enkel de slides gestudeerd hebben, en niet eens de moeite gedaan hebben om het boek dat hoort bij het vak te lezen. Ik zeg bij het begin van elk vak dat slides er vooral niet zijn om te studeren, enkel om wat makkelijker les te kunnen geven (bvb. voor visuele hulpmiddelen) of als hulpmiddel om nota te nemen.
Wat in les als leerstof mondeling vermeld wordt, daar schiet op het examen niets van over. Niemand neemt nog nota (heeft misschien iets te maken met het lesgeven a.d.h.v. slides?), en bijgevolg kent ook niemand de denkwijze, nuances, problemen die bepaalde technieken of algoritmes opduiken. Niet alles staat op de slides of het boek, er is ook veel relevante info die enkel door mezelf mondeling verteld wordt. Daarvoor dient een les toch?
Je zou als tegenargument kunnen aanhalen dat je ook een vak moet kunnen blokken zonder naar de les te gaan. Dat is uiteraard waar, maar dan zeker mag je je niet beperken tot summiere informatie op slides, waarvan je de context niet kent. En in dat geval zoek je best ook informatie in meer dan 1 boek, kwestie van beide kanten van een verhaal te kennen, dat je in de les gemist hebt.
En om af te sluiten: blijkbaar werden de vorige tips goed opgevolgd. Tot nu toe heeft nog geen enkele student namen van personen of algoritmen hopeloos verkeerd uitgesproken :-)

Citaties

2007-06-12T13:47:00.000+02:00

De beslissingen voor benoemingen voor het ZAP zijn voor dit jaar genomen, en vermoedelijk zijn de meeste collega's reeds voor een bespreking bij hun respectievelijke decanen langsgeweest. Een van de aspecten waar naar gekeken wordt in de beoordeling van dossiers is de wetenschappelijke output. Dat meet zich natuurlijk in aantallen papers in journals, conferenties e.d., maar evengoed in citaties (anderen die naar jouw papers refereren). Dit klinkt allemaal zeer aannemelijk, maar er zitten toch enkele adders onder het gras, die het niet makkelijk maken om verschillende dossiers met elkaar te vergelijken. Ik wil hier niet ingaan op het beslissingsproces zelf (het is niet gemakkelijk om appels met peren en met citroenen te vergelijken), maar wel op de manier waarop men nagaat hoeveel citaties behaald zijn.

Zo werd gevraagd aan kandidaten om citaties van hun eigen papers te geven die gerapporteerd worden via Citeseer. Citeseer is, ten minste voor computerwetenschappen, al enkele jaren niet meer ge-updeet. Mijn meest recente publicatie die door Citeseer gerapporteerd wordt dateert van 2003. Niet erg relevant voor een snel evoluerend domein als computerwetenschappen. Ik hoop dan ook dat de beoordelingscommissie de Citeseer resultaten met een grote korrel zout nemen.

Heel wat betrouwbaarder (en waar trouwens ook naar gevraagd werd), en zeker voor computer graphics waar ongeveer alle papers online beschikbaar zijn, is Google Scholar. Een goede tool om te zoeken a.d.h.v. data in Google Scholar is Publish or Perish. Niet enkel worden de aantallen citaties weergegeven, maar ook allerlei indicatoren zoals de h-factor of g-factor van een wetenschapper. Een h-factor die gelijk is aan x, betekent dat je x papers gepubliceerd hebt die elk tenminste x citaties halen. De achterliggende redenering is dat veel papers publiceren goed is, maar die moeten ook gerefereerd worden. Een boel papers die elk slechts eenmaal gerefereerd worden stellen weinig voor.

Het is vrij leuk om eens te spelen met de Publish or Perish tool en na te gaan hoeveel citaties collega's effectief halen. Perceptie en realiteit liggen soms ver van elkaar verwijderd ...

SIGGRAPH 2007

2007-06-12T12:50:00.000+02:00

Binnenkort komen de grote graphics conferenties er weer aan. Voor computer graphics is het top-event ongetwijfeld SIGGRAPH. OP deze jaarlijkse conferentie komen vele aspecten die met graphics te maken hebben aan bod, maar de parel in de kroon is toch nog steeds het Papers Program. Hier worden de beste wetenschappelijke onderzoeksresultaten van het afgelopen jaar voorgesteld.

Dit jaar is er van onze groep 1 paper aanvaard: The Influence of Shape on the Perception of Material Reflectance. We stellen enkele resultaten voor waarbij we nagegaan hebben hoe de vorm van een object onze indruk van het materiaal waaruit dit object bestaat beinvloedt. Dit paper heeft reeds heel wat reactie losgeweekt in de academische wereld. Op een eerste voorstelling in april in Dagstuhl werd het vrij positief onthaald, en we mogen het zelfs als invited speaker voorstellen op het Symposium on Applied Perception in Graphics and Visualization, in Tuebingen deze zomer. Tegelijkertijd wordt er op SIGGRAPH ook een paper gepresenteerd door de graphics groep in Cornell (waar ik zelf een aantal jaren gewerkt heb) dat een gelijkaardige aanpak volgt: Visual Equivalence: Towards a New Standard for Image Fidelity. De moeite waard om beide papers eens uit te checken.

Wat ook leuk is, is dat ex-doctorandi van de groep in hun jobs als post-docs ook dit jaar papers hebben op SIGGRAPH. Pieter Peers (University Southern California) met Post-production Facial Performance Relighting using Reflectance Transfer; en Bart Adams (Stanford) met Adaptively Sampled Particle Fluids.

Leuven Graphics Rulez!

We're back

2007-06-12T12:38:00.001+02:00

De vorige post op deze blog dateert van 22 februari 2007, dat betekent dus een hiaat van bijna 4 maand, en dit ondanks mijn voornemen om hier regelmatig wat ervaringen uit het leven aan de K.U.Leuven weer te geven.

Nu, er zijn wel enigszins verzachtende omstandigheden in te roepen. Het tweede semester is qua lesgeven meestal zeer druk, met 2 vrij omvangrijke vakken (Methodiek van de Informatica in 1ste bachelor burg. ir., en Computer Graphics, voor ir.cw. en bachelor informatica). Dat slorpt dus al een deel van de tijd op. Bovendien is de stroom van onderzoekspapers die moeten gereviewed worden voor de belangrijke conferenties in maart op zijn hoogtepunt. En last but not least, zijn er ook wel een aantal veranderingen in mijn prive-leven gebeurt die mijn tijdsbesteding min of meer grondig veranderd hebben.

Maar goed, nu alles een beetje op zijn pootjes gevallen is, zal ik proberen terug wat regelmatiger te posten, De examens zijn daar nu natuurlijk de geschikte tijd voor, met allerhande sappige verhalen van studenten die ofwel brilliant ofwel totaal ondermaats presteren.

Geen examen op 11 juni?

2007-02-22T15:57:00.000+01:00

10 juni zijn er verkiezingen. 11 juni begint aan de K.U.Leuven de examenperiode, althans volgens de academische kalender.

Afgelopen dagen werd er gepleit (door o.a. politicus Stijn Bex) om op 11 juni dan maar geen examens te organiseren. Gaan stemmen op 10 juni en een examen op 11 juni zou is blijkbaar een onoverkomelijk probleem. In alle verkiezingen die ik al heb meegemaakt kost gaan stemmen me tussen een kwartier en een halfuur. Het onoverkomelijke zie ik dus niet dadelijk in. Nu, ik begrijp wel dat er zwaardere logistiek achter zit dan enkel maar gaan stemmen. Vele studenten moeten stemmen in hun thuisgemeente, en een eventuele extra verplaatsing vanuit Leuven kan redelijk wat tijd kosten.

De oproep om geen examens te organiseren op 11 juni lijkt me echter een overroepen probleem, en staat in contrast met andere gewoontes. Zo is de aanwezigheid in lessen en oefeningen op vrijdagnamiddag en zelfs maandagmorgen beduidend minder dan op andere dagen. Blijkbaar is de aanwezigheid in de thuishaven wel een belangrijk gegeven, behalve dan toevallig de dag voor de verkiezingen.
Stijn Bex haalt ook op zijn website aan: "Het kan toch niet zo moeilijk zijn om op één dag geen examens te plannen. Op sommige faculteiten aan de KULeuven gebeurt dit nu reeds naar aanleiding van het patroonsfeest op 2 februari." Hmmm, toch even nuanceren: op 2 februari zouden er de facto geen examens mogen zijn. Dit jaar vroegen studenten om WEL examens te organiseren op vrijdag 2 februari zodat iedereen tijdig op ski-vakantie kon vertrekken. En in praktijk is het wel moeilijk als er een dag examens tussenuit valt, omdat zowat elke student eist dat er minstens een volledige dag tussen 2 examens valt.

Nu, ik gun de studenten natuurlijk wel dat extra dagje uitstel. Het is enkel dat het allemaal vrij hol klinkt, alsof studenten het ganse jaar door elke morzel tijd minutieus gebruiken ... :-)

Master Informatica

2007-02-19T23:14:00.000+01:00

De kogel is door de kerk. De opleiding informatica telt in de toekomst 5 jaar ipv. 4 jaar. Bij de Bachelor-Master hervorming werd o.a. Informatica niet weerhouden om van 4 naar 5 jaar te verlengen. De 5 universiteiten die deze studierichting aanbieden hebben dan in allerijl gedurende de zomer van 2006 een capaciteitsplan ingediend bij minister Vandenbroucke om aan te tonen dat de 5 jaar wel degelijk nut heeft en haalbaar is. En nu is die 5-jarige opleiding er dus ook gekomen.

Bericht uit De Standaard van 19 februari 2007:

Nog zes masters van vijf jaar

Brussel.

Aan de universitaire studierichtingen in de Wetenschappen waarvan al eerder beslist werd dat ze vijf in plaats van vier jaar mogen duren, zijn er vrijdag nog eens zes toegevoegd: master in de Sterrenkunde (KU Leuven), master in de Fysica en de Sterrenkunde (UGent), master in de Wiskunde (UA en VUB), master in de Fysica (VUB), master in de Geomatica en de Landmeetkunde (UGent) en master in de Informatica (computerwetenschappen), een opleiding die de vijf Vlaamse universiteiten samen organiseren.

Dat betekent dat het curriculum van die opleidingen voortaan 300 studiepunten mag en moet omvatten.

De meeste studierichtingen omvatten maar 240 studiepunten. (g.teg.)

gteg
© 2007 Vlaamse Uitgeversmaatschappij NV

Tweede semester

2007-02-19T22:53:00.000+01:00

Het tweede semester is een weekje oud, en na de gebruikelijke chaos gedurende de eerste week, tijd om eventjes op adem te komen :-)

Dit semester geef ik mijn gebruikelijke vakken, Computergrafieken (hogere jaren burg.ir.computerwetenschappen en informatica), en Methodiek vd Informatica (1ste bach. burg.ir). Daarnaast nog wat gastoptredens hier en daar, en dat zorgt voor een redelijk gevuld lessenroosters.

Vorige week heb ik mijn promotiedossier ingediend, en een item dat beantwoord moest worden was hoe en op welke manier aan onderwijsvernieuwing gewerkt wordt, en op welke manier men zichzelf bijschoolt voor de vakken die men doceert. Nu, dat laatste is voor Computergrafieken alleszins geen probleem. We staan met de onderzoeksgroep Computer Graphics aan het departement Computerwetenschappen internationaal redelijk goed, dus ik maak we weinig zorgen over het feit dat deze cursus snel zou verouderd raken. Het is wel iets wat studenten niet altijd beseffen: er zijn aan onze faculteit onderzoeksgroepen van wereldniveau (en daar reken ik Graphics even niet bij), en dus krijgen ze ook les van toponderzoekers. Studenten zouden daar tijdens hun studies veel meer gebruik van moeten maken!

Voor Methodiek vd Informatica ligt het wat moeilijker. Beginselen van object-georienteerd programmeren zijn nu eenmaal minder onderhevig aan onderzoeksresultaten. De vernieuwing en aanpassingen zitten daar meer in de onderwijskundige aanpak. Later daarover meer ...

Patroonsfeest 2007

2007-02-02T00:16:00.000+01:00

Traditioneel reikt de universiteit op 2 februari de eredoctoraten uit. Ook dit jaar is er een volledig programma rond opgebouwd. Altijd leuk om naar toe te gaan, ware het niet dat er op 2 februari ook nog examens doorgaan.

Kan toch niet volgens de academische kalender? 2 februari geen examens, en 3 februari in principe wel. Ware het niet dat de studenten gevraagd hebben om toch op 2 februari examens te mogen doen, zodat iedereen op 3 februari op ski-vakantie kan vertrekken ... Nou moe! :-)

BlueJ & 'Objects First'

2007-01-28T13:22:00.000+01:00

Deze week twee events te melden m.b.t. tot het boek dat ik gebruik in 1ste bachelor burgerlijk ingenieur, nl. Objects First with Java, door David J. Barnes & Michael Kölling. Enerzijds heb ik de voorbije weken de eerste draft van de Nederlandse vertaling van de 3de editie nagelezen, anderzijds heeft Microsoft blijkbaar een patent aangevraagd voor de 'Object-bench', een feature dat al jaren in BlueJ (de teaching tool die samen met het boek ter beschikking wordt gesteld) aanwezig is, en dat nu door Microsoft geclaimd wordt als een eigen uitvinding.

Nieuwe Nederlandstalige 3de editie

De aanpak die gevolgd wordt door Barnes en Kölling in hun boek is tot nu toe een zeer succesvolle aanpak geweest om studenten te laten kennismaken met object-georienteerd programmeren in het algemeen, en Java in het bijzonder. In de meeste andere inleidende boeken wordt de focus nogal zwaar gelegd op syntax-constructies (de 23 manieren om een if-then-else te schrijven bvb.), maar ik ben er dus van overtuigd dat dat geen goede aanpak (meer) is. Mijn opinie is dat studenten zo snel mogelijk met objecten moeten kunnen werken, en allerlei finesses van de taal zelf hoeven niet noodzakelijk in een eerste cursus aan bod komen.

Het gebruik van BlueJ als ontwikkelingsomgeving vind ik zelf ook zeer positief. Weiliswaar is BlueJ beperkt in mogelijkheden in vergelijking met andere IDE's zoals JCreator, Visual Studio of de omgeving van Sun, maar didactisch gezien is het een hit: geen honderden opties en buttons waar studenten die nog nooit zelf geprogrammeerd hebben hun weg niet in terugvinden, en redelijk wat didactische ondersteuning voor debugging en het inspecteren van objecten bvb.

Sinds we dit boek, samen met BlueJ gebruiken (sinds 2005-2006), hebben we alle materiaal van het vak 'Methodiek van de Informatica' ook terug op 1 lijn gebracht, wat ik denk een goede zaak is. Er was een beetje een wildgroei ontstaan m.b.t. slides en oefeningenbundels, wat vanuit didactisch oogpunt nooit echt een goede zaak is.

Ondertussen is de Engelse versie van dit boek aan zijn derde editie toe, en volgt de Nederlandse vertaling binnenkort. Deze week was ik net klaar met het nalezen van de vertaling, die zeer goed gedaan is. Weliswaar stoot je hier en daar op grappige, in sommige gevallen, te letterlijke vertalingen, maar het is afwachten of de uitgever een aantal van mijn suggesties zal opvolgen.

Microsoft Patent

En in ander BlueJ nieuws:
Blijkbaar heeft Microsoft het idee van de Object-bench zoals die in BlueJ bestaat, ingebouwd in zijn eigen producten (geen probleem ...), maar tracht er nu ook een patent op te verwerven. Zie o.a.:

http://www.bluej.org/mrt/?p=21

http://digg.com/software/Microsoft_copies_features_attempts_to_patent

Ik ben voorstander van patenten te kunnen nemen op software (uiteindelijk is software ook maar een stuk techniek, dus waarom niet -- Pixar heeft ook patenten op grafische algoritmen die zijzelf ontwikkeld hebben zoals stochastische ray tracing, geen probleem), maar wat Microsoft hier doet gaat toch veel te ver. Patenten nemen op dingen die je zelf niet hebt uitgevonden .... Het is natuurlijk niet de eerste keer dat Microsoft dit doet, maar hopelijk wordt deze keer het patent niet goedgekeurd.

S***t

2007-01-23T12:23:00.000+01:00

Ik heb niet de gewoonte om op deze blog veel details uit mijn priveleven neer te schrijven, maar toch even dit. De combinatie van SIGGRAPH deadline-stress, samen met andere deadlines zoals FWO projecten, reviewing die ik moet doen als associate editor van IEEE TVCG, examens (Januari is elk jaar opnieuw de drukste maand van het jaar, en dat gaat nog zo vlotjes door tot half februari) begint zijn tol te eisen. Waarschijnlijk door een gebrek aan slaap (4 uur per nacht de laatste dagen -- en ik ben natuurlijk niet meer zo kwiek als de doctoraatsstudenten :-) ), een gebrek aan deftig en regelmatig voedsel voelde ik mij vanorgen letterlijk sh***t. Gelukkig zijn er dingen zoals Tylenol en Red Bull als ontbijt om er in een mum van tijd terug bovenop te komen.

Onwillekeurig moest ik terugdenken aan een quote uit de film 'The Devil Wears Prada" van enkele maanden geleden. Een conversatie tussen 2 characters Nigel en Andrea:

"How do you know you're doing well working for Miranda? Your personal life falls apart," Nigel explains. "When your whole life goes up in smoke, that's when it's time for a promotion."

Klinkt een beetje als werken aan de KUL. Wat er mij aan doet herinneren dat het tijd is om promotiedossiers in te dienen ...

Zijn professoren lui?

2007-01-22T23:13:00.000+01:00

Deze week was er op SlashDot een discussie over het kraken van het SHA-1 data-encryptie schema. In de marge ervan ontspon er zich een discussie over het feit of dat professoren als academische researcher nu al dan niet lui zijn (dit soort off-topic discussies is typisch voor SlashDot natuurlijk). Maar de volgende comments vond ik wel grappig ... en nu hoor je het ook eens van een ander :-)

(Comments copyright original authors)

http://it.slashdot.org/comments.pl?sid=217942&cid=17697140

There is no other way to protect unpopular views. The whole purpose of tenure is to allow scientists with new or minority ideas that are outside of the scientific/political/economic orthodoxy to continue to do research in spite of the fact that their work can't get wide publication. We make them prove that they are competent by meeting the extremely high standards of the tenure review process - getting tenure is no cake walk - then we give them the freedom to follow research avenues without regard to how popular that area of research is, and without fear that unconventional avenues or conclusions will cost them their job.

Part of the price we pay for this is that some people will be lazy. Academia as a whole feels that this is worth the risk because:
1. The tenure review process will screen out the overwhelming majority of the lazy people - you simply can't get tenure if you're lazy - it's too damn hard.
2. Carrying a few lazy professors is more than worth the benefit of having a faculty that is unafraid to voice the truth as they see it without fear of reprisal from administration, established researchers in their field, powerful alumni, government, etc.
3. Knowing what work will lead to something "useful" is tantamount to being able to predict the future. The idea that one can tell in advance where important breakthroughs will come from or where they will lead is a bean counter's fantasy. Therefore we have to trust that extremely competent scientists when allowed to follow their own chosen research paths without coercion will come up with important results. It's worked for us so far.

http://it.slashdot.org/comments.pl?sid=217942&cid=17699538

The argument I hear implicit in your words, that professors should be compensated for their research activities, is one I support. However, as I mentioned below, this is often not feasible because the "worth" of one's research is not always immediately apparent. Additionally, you are referring to tenured academics as lazy, which I simply cannot countenance. You glorify something that you do not understand. Therefore, though I am only a Ph. D. student at the moment, I wish to share my view (doubtless with its misconceptions) of the career as an aspiring academic:

Becoming a professor is not a career decision to be taken lightly and it is not for the lazy; it truly is something that must be born of a devotion to the pursuit of knowledge to the exclusion of almost everything else. The training process required to get a Ph. D. is lengthy, difficult, and generally unrewarding. True, we are generally funded while graduate students, but the funding is paltry, requires a TA or RA position at the institution unless you are fortunate enough to obtain a fellowship, and carries an expectation to devote every moment of our time to our studies and research. Even fellowships contain clauses prohibiting us from working without permission of the dean. Following a successful defense, most professors must undergo a more difficult and only slightly more rewarding postdoctoral position. These do not necessarily lead to tenure-track positions; approximately 10% will be offered assistant professorships, which carry an average salary of $44,939. In other words, after I complete my Ph. D. and a postdoc, I can look forward to starting at about $10,000 less per year than I would with most jobs I could attain right now with only a bachelor's degree in CS if I happen to be in this fortunate 10%. This is despite all of the work I have published without demanding anything in return (indeed, such work is expected). If I please my superiors and bring lots of grant money in for my institution (which involves writing a lot of proposals I'd rather not be bothered with, as they interfere with my research and other duties), I may eventually be granted tenure and perhaps rise in academic rank.

We are not compensated for publishing our research, so unless we choose to patent our innovations, our salary is our sole source of income.

A lazy person would not get this far. Anyone capable of enduring that much to reach this point is dedicated enough to the pursuit of knowledge to continue of his own accord because it is truly what he wishes to do.

SIGGRAPH ... laatste dagen

2007-01-21T18:27:00.000+01:00

Iedereen die in het resaerch-wereldje van computer graphics zit is vertrouwd met de SIGGRAPH-deadline in januari (zie ook eerdere post), die steeds zeer veel stress met zich meebrengt. Ook met de Leuvense graphics-groep zijn we uiteraard hard bezig om onze papers tegen de deadline op tijd klaar te krijgen.

Speciaal voor mijn doctoraatsstudenten zeer herkenbaar sfeerbeeld (hierboven). BTW, voor wie onze SIGGRAPH publicatie van vorig jaar wil zien, kan nog steeds hier terecht.

(cartoon copyright Ph.D. Comics)

Mondelinge Examens

2007-01-21T17:21:00.000+01:00

De januari-zittijd is ondertussen een weekje oud, en ik heb dus ook het genoegen mogen hebben om een aantal studenten mondeling te ondervragen. Nu, mondelinge examens vindt ik zelf echt niet meer van deze tijd. Het is gigantisch tijdsopslorpend, het is zeer moeilijk om een consistente kwotering te geven over verschillende groepen, en de 'added value' van de mondelinge uitleg vindt ik meestal niet zo groot. Dat vanuit het standpunt van de prof. Maar ik kan wel ergens begrijpen dat studenten er zich gemakkelijker bij voelen. Er is immers steeds het gevoel van 'ik kan het allemaal nog mondeling toelichten'. Het zal dus wel voor een zekere gemoedsrust zorgen.

Gegeven dat mondelinge examens bestaan, toch de volgende tips voor studenten die bij mij mondeling examen komen afleggen (in willekeurige volgorde):

Je hoeft niet naar mijn lessen te komen. Wie wel of niet naar de lessen komt interesseert me eigenlijk niet -- ik hoop enkel dat studenten die wel naar de les komen het de moeite waard vinden door de 'extra stuff' die ik daar laat zien of vertel. Maar, als je niet komt, wil dat wel zeggen dat je op z'n minst aan je medestudenten vraagt hoe je namen van algoritmen of personen uitspreekt. Ik heb soms moeite met ernstig te blijven als een student een naam volledig verkeerd uitspreekt, wat hij onmogelijk van mij in de les kan gehoord hebben. Nu, dat kost je natuurlijk geen punten, maar je slaat in mijn ogen wel een belachelijk figuur.
Neem een douche voor het examen! Als je een volledige dag studenten moet ondervragen die naast je zitten, en de helft heeft zich duidelijk niet gewassen die morgen, dat is niet van die aard om mij gunstig te stemmen. Als je de tijd niet hebt, eet dan snel wat kauwgum om een eventueel riekende adem te camoufleren. Hetzelfde geldt trouwens voor zware rokers. Ik weet wel dat sommigen van nature uit een zekere lichaamsgeur hebben -- daar kan niemand iets aan doen -- maar er bestaan hulpmiddeltjes voor. Gebruik ze dan ook.
In dezelfde categorie: probeer er een beetje deftig voor te komen. Het is helemaal niet nodig om in business-suit op te dagen, maar een verzorgd uiterlijk (en dat kan jeans en t-shirt zijn, waarom niet) is gewoon een teken van beleefdheid. En om populaire mythes te ontkrachten: korte rokjes voor de meisjesstudenten helpen absoluut niet om meer punten te halen. Het is ongelooflijk hoeveel mensen mij over dat laatste punt aanspreken, met ' Zeg daar nu eens echt de waarheid over...'.
Het is jouw taak om mij ervan te overtuigen dat je de examenstof kent, het is niet mijn taak om kost wat kost in je hersenen elke bit informatie te ontfutselen. Als ik dus een vraag stel, antwoord dan niet met een one-liner, of met 'ja' of 'nee'. Ik wil een uitleg horen, het is immers een examen, we zitten niet in kwis als Blokken. Als je 2 'bijvragen' op deze manier beantwoordt, dan is mijn besluit dat je ofwel de vraag niet kent, ofwel dat je geen moeite wil doen. Mij goed, lage score en op naar de volgende vraag!
Niet rond de pot draaien! Professoren zijn geen idioten (denk ik toch :-) ), we hebben allemaal een doctoraat behaald, publiceren wetenschappelijke artikels, en zijn gewoon om praktisch dagelijks met andere wetenschappers te discussieren. We hebben het dus wel door als een student er zich probeert 'uit te lullen'. Als je een antwoord niet weet, zeg dan gewoon eerlijk 'ik weet het niet', en geef geen halfbakken uitleg van iets wat er niets mee te maken heeft. Tijd gewonnen voor jou en voor mij.
Hoe stem je dan wel de prof gunstig? Wel, vrij eenvoudig: door je leerstof geblokt te hebben! Dat is nog altijd de beste garantie voor een goede score op het examen. Ik heb er geen problemen mee om studenten te laten zakken op een examen. Maar ik heb er ook geen probleem mee om iemand een 20 te geven als die alles perfect kent. Er is niets zo leuk als een student te ondervragen die laat zien dat hij alles door en door begrepen heeft. Daar gaat het uiteindelijk toch om?

Alleszins hoop ik dat iedereen succesvolle examens in deze zittijd aflegt! Good Luck!

Middelmaat aan de universiteit?

2007-01-03T15:12:00.000+01:00

In De Standaard van 28 december 2006 verscheen een artikel over ingenieurs-studenten van onze faculteit die onderzoek verricht hebben naar de werking van de power-ball. Prof. George van der Perre, van de afdeling BMGO, was vol lof over het project, en stelde dat de studenten op deze manier boven zichzelf konden uitgroeien. Interessanter was echter de volgende quote:

George van der Perre, begeleidend hoogleraar mechanica aan de KU Leuven, vindt dat de universiteit de beste studenten de meeste kansen zou moeten geven. ,,De case van de powerball blijkt een dankbaar studieobject om tweedejaarsstudenten die soms in een impasse raken, opnieuw te stimuleren'' verklaart hij. ,,Ik vind dat we goede studenten in de gaten moeten houden, en ze bijvoorbeeld bij hun maatschappelijke carrière moeten helpen of voorrang geven bij een promotieplaats.'' Volgens Van der Perre is dat principe te lang onbespreekbaar geweest: ,,Middelmaat regeert nu op de universiteit.''

Ik ben ook de mening dat middelmaat regeert op de universiteit, het is zelfs een van mijn steeds terugkerende stokpaardjes...

In Vlaanderen is er de optie genomen dat zo veel mogelijk studenten zonder voorwaarden aan het hoger onderwijs moeten kunnen deelnemen. Die 'zonder voorwaarden' zijn vrij letterlijk te nemen: Je kan bij wijze van spreken de dag voor het academiejaar begint je inschrijven in om het even welke studierichting. Filters zoals het toelatingsexamen bij de burgerlijk ingenieurs moesten van Minister Vanderpoorten absoluut verdwijnen. Nu, op zich is dat een politieke keuze die te verdedigen is. Deze keuze is echter niet verenigbaar met de ambitie om een (Europese) topuniversiteit te worden.

Het is geen toeval dat belangrijke spin-offs zoals Google starten aan elite-universiteiten die niet enkel de beste studenten recruteren, maar ook de beste studenten aanmoedigen hun talenten maximaal te ontplooien. In ons systeem zetten we allerlei voorzieningen op (monitoraten, ruime faciliteiten en een soepel deliberatie systeem) om de minder goede studenten te laten slagen. Maar de beste studenten blijven vaak in de kou staan. Er zijn te weinig incentives voor hen boven het gemiddelde uit te stijgen gedurende hun studies. Uiteraard zijn die incentives er later wel (bvb. bij FWO aanvragen), maar amper tijdens de studies.

Zelfs indien de docenten dit willen, is het niet eenvoudig. Enkele jaren geleden speelde ik met de idee om studenten in het vak 'Methodiek vd Informatica' in de 1ste bachelor burg.ir. op vrijwillige basis een niveautest te laten afleggen. Het is immers zo dat er velen reeds weet hebben van informatica-technieken. Als je dan een bepaald niveau zou halen, dan zou je geplaatst worden in een speciale reeks voor de oefenzittingen, waar aan een versneld tempo de stof wordt behandeld, en zelfs eventueel extra stof kan aangesneden worden. Dergelijke voorstellen stuiten op een boel praktische bezwaren. Uiteraard is er de logistieke kant van de zaak, maar ook examen-juridische. Geef je dan aan beide groepen hetzelfde examen? Wat als een student uit de geselecteerde groep zou zakken op een examen dat 'moeilijker' is dan dat van de andere studenten? Etc.

De bekende Amerikaanse Ivy League universiteiten hebben dikwijls speciale programma's voor briljante studenten. Zie o.a. het Cornell Presidential Scholar Program. Ik denk dat het tijd wordt dat de K.U.Leuven ook in deze richting begint te denken.

Eindejaarsreceptie

2006-12-24T14:50:00.000+01:00

De laatste donderdag voor de kerstvakantie vond de eindejaarsreceptie van de universiteit plaats in de Universiteitshallen. Waar vroeger er aparte recepties waren voor ZAP/AAP en ATP, heeft rector Vervenne deze sinds zijn aantreden samengevogd, met als gevolg een overrompeling in de Universiteitshal. Tijdens de toespraak van de rector was de hal dan ook niet stil te krijgen, en gepaard met een zeer slechte akoestiek zorgde dit ervoor dat ik van de toespraak doorheen het geroezemoes amper iets gehoord heb. Bovendien werd ik tijdens de toespraak ook aangeklampt door de steeds sympathieke prof. em. Theo Vanderwaeteren, zodat mijn plan om toch iets van de woorden van de rector op te vangen meteen werd opgeborgen.

Dergelijke grote recepties zijn natuurlijk ook steeds goed om je 'social communication skills' wat aan te scherpen. Omdat ik in het verleden me niet altijd goed in mijn vel voelde in het aanspreken van mensen die je eigenlijk amper kent en het soort van smalltalk dat ermee gepaard gaat, heb ik ooit het volgende boekje gelezen: The Art of Mingling, geschreven door Jeanne Martinet. Ik heb er alleszins interessante weetjes uitgehaald, niet in eht minst dat de meeste mensen hetzelfde soort onzekerheid voelen.

P & O 3de jaar

2006-12-20T23:17:00.001+01:00

De laatste 2 weken voor de kerstvakantie zijn in de Faculteit Ingenieurswetenschappen de zogenaamde lesluwe weken. Dit wil uiteraard niet zeggen dat dit reeds vakantieweken zijn, maar wel dat de lessen op hun einde lopen, en dat er dus tijd is om allerhande presentaties en demonstraties te plannen voor projecten die studenten dit semester gemaakt hebben.

Zo ook voor het vak 'Probleemoplossen & Ontwerpen' dat geprogrammeerd staat in het 3de bachelorjaar, en waarvan ik 1 van de 4 verantwoordelijke docenten ben voor de studenten die als hoofd- of nevenrichting computerwetenschappen volgen. Dit vak werd ingevoerd met de Bachelor-Master hervorming, en wordt dus voor de 2de maal georganiseerd.

Het project dat de studenten moeten uitwerken is om met een PDA, en aan de hand van WiFi signalen, de locatie van de PDA in een gebouw te bepalen. Vorig jaar liep een en ander moeilijk, ondermeer de constructiewerken in het gebouw van Computerwetenschappen en het relatief laag aantal WiFi zendstations. Door de aankoop van een aantal extra zendstations, en het uitvoeren van de experimenten in de relatief lege opstelling in de pC-klassen in Gebouw C200B, verloopt de plaatsbepaling dit jaar blijkbaar beter. Alleszins waren we bij een aantal groepen sterk onder de indruk van het reeds geleverde werk.

Cars

2006-12-19T15:06:00.000+01:00

Gisteren heb ik voor de eerste keer Cars gezien, de laatste animatiefilm van Pixar. Niet in de bioscoop, maarl wel op DVD thuis. Alle vorige Pixar films had ik al de eerste dag gezien toen ze uitkwamen, maar om een of andere reden was dat bij Cars dus niet het geval.

Waarom is dit relevant? Omdat de technologie waarmee animatiefilms zoals Cars gemaakt worden natuurlijk volledig steunt op computer graphics, het onderzoeksdomein waar ik zelf in actief ben, en ik een aantal van de researchers en software-developers bij Pixar persoonlijk ken (het doet nog steeds vreemd aan om namen van collega's te zien verschijnen in de aftiteling). In mijn vak 'Advanced Computer Graphics' tracht ik ook elk jaar een les te besteden aan de rendering-technologie van Pixar. Het afgelopen semester betekende dit dus dat een deel van de les gewijd was aan de algoritmen over hoe reflecties berekend worden in Cars. Immers, vermits de autootjes sterk spiegelend zijn, moeten ook de reflecties van de stadiumlampen, van henzelf, en van elkaar, perfect weerspiegelt worden in de carosserie van elk karakter. Speciale ray-tracing technieken werden hiervoor ontwikkeld, die in de les aan bod kwamen. En steeds zijn de mensen van Pixar zo vriendelijk om mij hun slides te laten gebruiken die ze voordien ook al op conferenties gebruikt hebben, waarvoor mijn dank.

Voor wie zelf het wetenschappelijk paper wil lezen, bezoek deze page van Per Christensen:
http://www.seanet.com/~myandper/abstract/rt06.htm

P.S. Voor de studenten die dit lezen: Het is wel degelijk leerstof voor het examen :-)

(Prentje van bovenstaande site en Copyright Disney/Pixar 2006)

Xmas lecture

2006-12-16T11:53:00.000+01:00

Op zaterdag 16 december organiseerde de Faculteit Wetenschappen haar jaarlijkse Christmas Lecture. Dit jaar was de spreker professor Alan Rowan, chemicus verbonden aan de universiteit van Nijmegen, en actief in het interdisciplinaire gebied van de biochemie en de organische chemie.

Rowan bestudeert onder meer individuele enzymen. Zo slaagde hij erin – samen met een onderzoeksgroep van de K.U.Leuven overigens – de werking van één enkel enzym zes uur lang te volgen: een vetoplosser in een wasmiddel. De informatie die daaruit voortkomt, leert ons veel over de structuur en de werking van enzymen, en toont aan dat ze niet altijd even werkzaam zijn. De vraag is dan ook of enzymen zodanig gewijzigd kunnen worden, dat ze permanent tot hogere prestaties in staat zijn. Hij is vooral ook gespecialiseerd in nanotechnologie. In 2003 ontwikkelde hij samen met zijn collega’s in Nijmegen een nanomachine, een kraalvormige molecule die chemische reacties tot stand kan brengen op polymeren die door de molecule heen lopen. Een van de toepassingen waarvoor nanomachines gebruikt kunnen worden is het aanbrengen van patronen en schakelingen op nanoschaal, om bijvoorbeeld computerchips te maken op moleculaire schaal.

Gedurende de lecture liet hij ook enkele spectaculaire filmpjes zien van de werking van een enkele molecule, alhoewel het publiek niet altijd het verschil merkte (denk ik) tussen feitelijke opnames met een elektronenmicroscoop en computeranimaties ;-)

Op het einde van de zeer goed gegeven lecture volgde er nog een uitspraak van Plutarchus over Archimedes, die de essentie van een goed wetenschapper treffend verwoord:

... being perpetually charmed by his familiar siren, that is, by his geometry, he neglected to eat and drink and took no care of his person; that he was often carried by force to the baths, and when there he would trace geometrical figures in the ashes of the fire, and with his finger draws lines upon his body when it was anointed with oil, being in a state of great ecstasy and divinely possessed by his science.

P & O 2de jaar

2006-12-13T22:15:00.000+01:00

De studenten van het 2de bachelor-jaar burgerlijk ingenieur stelden vandaag hun projecten van P&O voor. Voluit is dit Probleemoplossen & Ontwerpen, een project-matig vak dat in alle 3 bachelorjaren aan bod komt. De achterliggende idee is steeds dat studenten op die manier veel beter met de ingenieurspraktijk in aanraking komen dan door de klassieke vakken het geval is.

Er waren enkele knappe dingen te zien, te veel om op te noemen, en Campuskrant heeft er deze week ook een artikel aan gewijd, waarin ingezoomd wordt op het afluisteren van een toetsenbord door karakteristieken op te meten die de aanslag van een toets maakt; waterzuivering a.d.h.v. lavastenen; en een treintje dat rijdt op zonne-energie.

Toch twee projecten die me opvielen: de ornithopters, die al enkele jaren meegaan, en er telkens vrij spectaculair uitzien, en een variant van het bordspel Scotland Yard, dat on-line gespeeld werd op een kaart van Leuven (zie foto's). Knap werk.

Laatste les semester

2006-12-12T18:58:00.000+01:00

Vandaag heb ik mijn laatste les van het semester gegeven. Nu ja, ik gaf slechts 1 vak dit semester, "Advanced Computer Graphics" (CG2), handelend over rendering algoritmen, met een sterke focus op global illumination, en dat gevolgd wordt door een 15-tal studenten uit het laatste jaar informatica of ir. computerwetenschappen.

Het is altijd afwachten of de studenten nu effectief het grootste deel van de behandelende topics ook grondig verwerkt en begrepen hebben. Dat komt uiteraard pas tot uiting op het examen. Echter, voor CG2 hanteer ik al enkele jaren een systeem waarbij er 4 'homeworks' uitgedeeld worden tijdens het semester, met een turnaround time (opgave, indienen, verbeteren en feedback) van 2 weken. In totaal zijn er met deze homeworks 30% van de punten van te verdienen, maar studenten hoeven ze niet in te dienen. Het enige nadeel dat ze hiervan ondervinden is dat ze de punten die ermee geassocieerd zijn niet kunnen verdienen. Ik meen dat dit een volwassen manier is om met practica om te gaan. Studenten kunnen zelf autonoom beslissen of de tijdsinvestering gedurende het semester de moeite loont.

Een zij-effect is ongetwijfeld dat de leerstof op deze manier beter verwerkt wordt. De homeworks vereisen dat er wat ge-experimenteerd wordt met software, en dat de studentne laten zien dat bepaalde aspecten op een voldoende kritische manier kunnen benaderen. Zeker in een laatste jaar moet dit kunnen.

Bovenstaande is natuurlijk de theorie vanuit mijn standpunt bekeken. Of de studenten dit ook zo ervaren is ook nog afwachten. Dit semester loopt er in de faculteit een proefproject in samenwerking met VTK waarbij studenten via een website hun commentaar op een bepaald vak kunnen ingeven. De studentenvertegenwoordigers in de POC zullen deze commentaar dan zuiveren van eventuele ongepaste opmerkingen, en nadien aan de docenten overmaken, die er dan op kunnen inspelen. Aan de ene kant is dit een goed initiatief, anderzijds laat het informeel karakter ervan niet echt toe om een grondige analyse van de kwaliteit van een vak te maken. Ik ben daarom ook sterk voorstander van een grondige bevraging elk jaar voor elk vak, zoals enkele jaren geleden geprobeerd is met het JADE-systeem. Maar blijkbaar ligt deze problematiek aan de K.U.Leuven nog steeds zeer gevoelig.

Drie inspirerende video's

2006-12-04T12:38:00.001+01:00

Youtube is altijd goed om leuke video's te ontdekken, zelfs filmpjes die academisch enige relevantie hebben.

Het eerste filmpje komt uit de documentaire Triumph of the Nerds uit 1996, en die op PBS is uitgezonden. Presentator was Robert Cringely, die nu nog steeds een column schrijft over het reilen en zeilen in Silicon Valley. Het fragment gaat over de grafische interface gebaseerd op vensters en besturing via een muis, die we nu allemaal kennen, maar die oorspronkelijk ontwikkeld werd door het Palo Alto Research Centre van Xerox, ook bekend als Xerox Parc. Steve Jobs, toenmalig CEO van Apple, wordt terecht opgevoerd als de visionair die de grafische interface naar de persoonlijke computer bracht. Een korte transcript, die Robert Cringely met zeer veel overgave brengt:

The most dangerous man in Silicon Valley sits in an office in this building. People love him and hate him. Often at the same time. For ten years by sheer force of will he made the personal computer industry follow his direction. With this guy we're not talking about someone driven by the profit motive in a desire for an opulent retirement at the age of forty, no we're talking holy war we're talking rivers of blood and fields of dead martyrs to the cause of greater computing. We're talking about a guy who sees the personal computer as his tool for changing the world. We're talking about Steve Jobs.

Een tweede filmpje gaat ook over Steve Jobs. Het is een speech die hij gaf tijdens de graduation op Stanford in 2005. Aan Amerikaanse universiteiten is het wel vaker de gewoonte dat op diploma-uitreikingen bekende sprekers worden uitgenodigd, en Stanford is natuurlijk geen uitzondering.

Sometimes life hits you in the head with a brick. Don't lose faith. I'm convinced that the only thing that kept me going was that I loved what I did. You've got to find what you love. And that is as true for your work as it is for your lovers. Your work is going to fill a large part of your life, and the only way to be truly satisfied is to do what you believe is great work. And the only way to do great work is to love what you do. If you haven't found it yet, keep looking. Don't settle. As with all matters of the heart, you'll know when you find it. And, like any great relationship, it just gets better and better as the years roll on. So keep looking until you find it. Don't settle.

Het laatste filmpje (niet on Youtube) , maar zeker niet het minste, is een portret van prof. Donald Greenberg, in wiens Program of Computer Graphics aan Cornell University ik werkte als postdoc van 1998 tot 2001. Don Greenberg is een legende op zichzelf in het computer graphics-wereldje. Een zeer inspirerend iemand, van hem heb ik zeer veel opgestoken over hoe je een succesvolle research groep moet leiden. Het filmpje schetst zijn carriere, startende van toen hij zelf ook student was aan Cornell in de jaren 50, en toen studeren nog een sociaal voorrecht was. All-American and definitely Ivy-League ...
Filmpje op http://ifup.cit.cornell.edu/

Opiniestuk Rector Vervenne en Vice-rector Maex

2006-12-01T19:58:00.002+01:00

Vrijdag 1 december verscheen volgend opiniestuk in De Standaard van rector Vervenne en vice-rector Maex a.g.v. de politieke kritiek die er gekomen was op het rapport van de energiecommissie onder voorzitterschap van William D'haeseleer. Ook bij mij persoonlijk zijn de uitspraken van Johan Vandelanotte (zelf verbonden als prof. aan de UGent), in een verkeerd keelgat geschoten. Door het rapport van de commissie als oplichterij af te doen, stelt hij de hele wetenschap in een slecht daglicht.

© 2006 Vlaamse Uitgeversmaatschappij NV
Vrijdag 1 december 2006

De wetenschap verdient ons vertrouwen

IN de discussie rond het voorlopige rapport van de commissie Energie 2030 is de voorbije weken nog maar eens de indruk gewekt dat niets is wat het lijkt. Wat tot stand is gekomen als het resultaat van streng wetenschappelijk onderzoek, wordt omschreven als een bevooroordeelde opinie' die ingegeven zou zijn door particulier belang. Het is zeker verstandig om kritisch te zijn, maar het is destructief de waarde van wetenschappelijk onderzoek te ondermijnen met argumenten die de man spelen. Academisch onderzoek wil immers wetenschappelijke bevindingen vrijwaren van vooringenomenheid, belangenverdediging, externe druk of irrationele emoties. In de discussie die nu gaande is over kernenergie wordt gesuggereerd dat dat een illusie is. Een nefaste suggestie.
Het is een wezenskenmerk van wetenschappelijk onderzoek dat het zich onderwerpt aan strenge procedures die de objectiviteit van de besluiten veilig stellen. En het is kenmerkend voor wetenschappelijk onderzoek dat het zich voortdurend onderwerpt aan het kritische oordeel van wetenschappers die in het vakgebied in kwestie bevoegd zijn. De voortgang van wetenschappelijk onderzoek berust op een voortdurend proces van bevestiging en weerlegging. Daarom laten we het beter aan vakgenoten over om de wetenschappelijke waarde van rapporten te beoordelen.
Het getuigt van weinig realiteitszin te veronderstellen dat wetenschappelijke procedures op zich subjectiviteit volledig uitsluiten. De overheid en de bedrijven die specifieke onderzoeksvragen voorleggen, kunnen belang hebben bij de uitkomst van dat onderzoek. Wetenschappers hebben al lang hun ivoren toren' verlaten. Het is duidelijk dat bij de maatschappelijke valorisatie van onderzoeksresultaten rechtstreekse of onrechtstreekse belangenvermenging kan ontstaan. We moeten dus wel degelijk alles in het werk stellen om het objectieve karakter van dat wetenschappelijk onderzoek tegenover de opdrachtgever te behouden.
Om de integriteit van het onderzoek te garanderen is wetenschappelijke openheid cruciaal. Die vereiste geldt onverkort voor onderzoek dat op bestelling' gebeurt. Alle vakgenoten moeten aan het proces van kennisontwikkeling kunnen deelnemen. Om iedere vooringenomenheid te neutraliseren die door bedrijfs- of overheidsfinanciering zou kunnen ontstaan, is het evenzeer gebruikelijk dat onderzoekers voldoende duidelijkheid verschaffen over de financieringsbronnen voor hun onderzoek. Tegelijk geven zij aan wat hun eventuele persoonlijke belangen zijn in het kader van het onderzoek.
Het is pas als die houding van openheid op een aantoonbare wijze ontbreekt dat de integriteit van de wetenschap en de wetenschapper in het gedrang komen. Pas dan mogen woorden als oplichterij' en stromannen' vallen.
De politieke overheid hecht terecht groot belang aan hoogstaand wetenschappelijk onderzoek. Wetenschappelijke onderbouwdheid is de beste garantie voor de waarheidsgetrouwheid van bevindingen. Onderzoeksbevindingen die ingaan tegen de politieke agenda mogen echter geen aanleiding zijn om het onderzoek zelf onderuit te halen, om intimiderende commentaren te verspreiden of aan de onderzoeker nadelige financiële gevolgen in het vooruitzicht te stellen.
Hetzelfde geldt voor de industrie. Zij financiert een belangrijk deel van het academisch wetenschappelijk onderzoek. Bedrijven schakelen de wetenschap in om hun doelstellingen bij te sturen of nieuwe richtingen in te slaan. Zelfs al zouden ze bepaalde resultaten verhopen, dan nog moeten ze beseffen dat ze alleen echt gebaat zijn met onderzoek dat aan de strenge eisen van de objectiviteit voldoet. Dat geldt nog meer waar de resultaten van het onderzoek niet gunstig zijn voor de perspectieven van het bedrijf en tot heroriëntatie nopen.
Wij pleiten ervoor het vertrouwen in de wetenschap niet op een onverantwoorde manier te ondergraven. Als dat toch verder zou gebeuren, dreigt wat ons nog aan maatschappelijke dialoog over cruciale kwesties rest bij voorbaat het stempel van onbetrouwbaarheid te krijgen. Het is van groot publiek belang dat te verhinderen.

Marc Vervenne en Karen Maex(De auteurs zijn respectievelijk rector en vicerector exacte wetenschappen van de KU Leuven.)

Van Cauteren Leerstoel

2006-11-29T19:58:00.000+01:00

Woensdag 29 november vond de jaarlijkse Van Cauteren leerstoel plaats, ditmaal rond het thema "China: wat zit erin voor Vlaamse ingenieurs ?".

Richard Van Cauteren was een legendarische professor in de ingenieursfaculteit. Om voormalig recotr Oosterlinck te citeren:
Van Cauteren, die intussen overleden is, was voor veel latere ingenieurs een soort vaderfiguur. Zijn sterkte was zijn gezond verstand. Wat hem onderscheidde van anderen was zijn wijsheid, eerder dan zijn kennis. Hij koppelde de fysica aan het echte leven. Dat is belangrijk voor ingenieurs, die toepassingen moeten maken. De rode draad doorheen zijn cursus waren zijn levenslessen. Zo leerden we problemen oplossen. Hij ging ervan uit dat als je een probleem honderd procent wil oplossen, er oneindig veel geld en tijd nodig is. Aangezien dat niet voorhanden is, kun je nooit een honderd procent oplossing bereiken. In deze onvolmaakte wereld moet je daar rekening mee houden.”

Als kind heb ik ongetwijfeld Van Cauteren een paar keer ontmoet, alhoewel ik het me niet meer herinner. De enige echte herinnering was toen ik ongeveer ene halfuurtje met hem gepraat heb tijdens een koffiepauze op het departement Werktuigkunde, waar ik in de zomer van 1986 een zomerstage vervulde. Hij was toen reeds lang met pensioen, maar het gesprek was toch zeer inspirerend.

Terug naar 2006. De lezingen waren vrij interessant, en zijn op bovenvermelde site te bekijken. Wat me wel tegen de borst stootte waren de obligate grapjes die sommige sprekers maakten over het eten met stokjes: "Op het einde van ons bezoek hadden we een master in de chopstickkunde". Dat is vrij beschamend t.a.v. de aanwezige Chinese deelnemers, en het straalt negatief af op de spreker. Alsof eten met stokjes nog steeds een exotisch iets is ...

Boekenverkoop Bibliotheek

2006-11-28T23:49:00.000+01:00

Elk jaar houdt de centrale bibliotheek uitverkoop van oude boeken en/of dubbels. Als bibliofiel is het altijd een buitenkans om eens te snuisteren of er koopjes te doen zijn, maar meestal valt dat wat tegen.

Toch 2 oude graphics-handleidingen uit de jaren 60 kunnen oppikken, en tevens spotte ik een exemplaar van "Van tamtam tot virtuele realiteit" (foto), een boekje dat werd uitgegeven in 1995 naar aanleiding van een tentoonstelling aan de K.U.Leuven, en waarvoor ik toen een hoofdstukje over computer graphics geschreven heb. Blijkbaar was virtuele realiteit toen nog een buzz-term met enige betekenis ;-)

2 voordrachten

2006-11-27T23:42:00.000+01:00

Twee voordrachten gevolgd vandaag:

De eerste om 19.00 uur in de grote aula, in het kader van de Microsoft Research Chair on Intelligent Environments. Spreker was Donald A. Norman van Northwestern University en de Nielsen Norman Group, met een seminarie over Cautious Cars & Cantankerous Kitchens. Zijn pleidooi ging voornamelijk over hoe allerlei apparaten intelligenter gemaakt kunnen worden door op een gepaste manier met mensen te communiceren. Dit werd geillustreerd met allerhande voorbeelden zoals autorijden in de file, intelligente keukens e.d. De hele voordracht deed me een beetje denken aan eentje die ik een aantal jaren geleden gehoord heb van Neil Gershenfeld toen ik nog aan Cornell University aan onderzoek deed. Beiden hebben trouwens ook gelijkaardige boeken over het topic geschreven. In elk geval interessante stof om over na te denken.

Rond 20.15 dan snel naar het Stuk cafe gegaan om daar het eerste Leuvense Science Cafe mee te maken. Verschillende collega's uit de faculteit wetenschappen gaven hun visie op wat toeval betekent in de wetenschap. Jammer genoeg kon ik niet blijven voor het debat en de vragen nadien, maar toch net lang genoeg om mezelf te zien verschijnen in het filmpje dat de organisatoren gemaakt hadden op basis van interviews in de Moete (zie redelijk onscherpe GSM foto ;-) ).

Gaming Cultuur

2006-11-26T17:39:00.000+01:00

Afgelopen donderdag was er de laatste les in de cursus Computergame Cultuur die ik dit semester gevolgd heb aan het STUK. De lessen werden gegeven door Jan Van Looy, die een doctoraat geschreven heeft over dit topic (The Promise of Perfection: A Cultural Perspective on the Shaping of Computer Simulation and Games, KULeuven, Februari 2006). Mijn oorspronkelijke bedoeling was een Stuk-cursus te volgen over iets wat buiten mijn onmiddelijk vakdomein lag, maar bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus werd het iets over games.

De focus lag echter niet op die aspecten die ik zelf goed ken, namelijk de technologische aspecten zoals computer graphics en AI, maar wel op een benadering vanuit de sociale en communicatieve context. Ook de bredere plaatsing binnen cultuurgeschiedenis en parallellen met vroegere expressievormen kwam een beetje aan bod. Best interessant. De docent vertelde ons ook dat het STUK als kunstencentrum altijd graag vernieuwend en trendy wil zijn, en dat daarom deze cursus werd ingericht. Altijd leuk om te weten dat je bij de trendsettende crowd behoort :-)

Het Verkabelde Lichaam

2006-11-26T17:20:00.000+01:00

Dit weekend op uitnodiging langsgeweest bij de tentoonstelling Het Verkabelde Lichaam in De Warande in Turnhout. Het is een expositie van werk van Eric Joris, die deel uitmaakt van Crew, een samengaan van kunstenaars en wetenschappers die performances brengen waarin interactieve kunst en technologie samenkomen. Het is een domein dat me steeds geintrigeerd heeft, om via technologie de grenzen van het menselijk lichaam en perceptie steeds verder te brengen. De performance U-Raging Standstill (die in februari ook in de Universiteitshallen in Leuven te zien was op het Artefact festival) brengt bvb. een immersant via een head-mounted display in een virtuele wereld, die zeer dicht aansluit bij de echte wereld waarin hij zich bevindt. Aldus denkt de immersant nog steeds zich in de echte wereld te bevinden, terwijl in werkelijkheid hij enkel virtuele waarnemingen voorgeschoteld krijgt.

Een klein (stukje) van de tentoonstelling liet ook enkele boeken en magazines zien die als inpiratiebron dienen. Groot was mijn verbazing toen mijn eigen boek Advanced Global Illumination onder zijn eigen glazen kubus lag (zie foto). Nu ja, het feit dat Philippe Bekaert meewerkt met Crew zal daar wel niet vreemd aan zijn ;-)

Centrale Bibliotheek

2006-11-24T16:03:00.000+01:00

Vanmorgen met twee doctoraatsstudenten zijn we de centrale bib op het Ladeuzeplein even gaan opzoeken. Ik moet bekennen dat de keren dat ik de centrale bib ben binnengestapt op 1 hand te tellen zijn, en ik kom er dan enkel als er een interessante tentoonstelling is of als we er effectief iets nodig hebben.

Dankzij de bereidwillige medwerking van enkele medewerkers van de bib hebben we vandaag een aantal foto's genomen in de Oost-Aziatische bibliotheek. Onze bedoeling is om een realistische scene te fotograferen, waar dan een aantal virtuele objecten aan zullen toegevoegd worden m.b.v. de differentiele rendering techniek ontwikkeld in de Graphics Group van het Institute for Creative Technologies van de University of Southern California (waar trouwens een ex-doctoraatsstudent van mijn groep nu zijn post-doc doet). Wat we er precies mee aanvangen blijft nog onderzoeksgeheim, maar als het geplande paper aanvaard is, zal ik een tipje van de sluier oplichten.

Wat me wel steeds treft is dat de centrale bib een prachtig gebouw is: statige traphallen, een fantastische leeszaal, het doet me steeds denken aan de Ivy League stijl van de befaamde Amerikaanse Universiteiten. Zeker een van de toeristische troeven van de universiteit.

(foto van de fotodatabank http://www.kuleuven.ac.be/fotodatabank/)

European Institute for Technology, bis

2006-11-24T15:26:00.000+01:00

Op 23 november verscheen in De Morgen een stukje waarin Europees commisaris Jan Figel de oprichting van het EIT bepleit.

(uit De Morgen van 23 november 2006, © 2006 Uitgeverij De Morgen NV):

Bedrijfsinvesteringen cruciaal voor European Institute of Technology
Kim Herbots

EU-commissaris voor Onderwijs Jan Figel: Braindrain is een acuut probleem in Europa. We verliezen niet alleen onderzoekers aan de VS, maar ook aan het Oosten. Het antwoord van de Europese Commissie daarop is het European Institute of Technology.

Een omstreden beslissing, zo weet ook EU-commissaris voor Onderwijs Jan Figel. Door Kim Herbots Zodra de kogel enkele weken geleden door de kerk was, reageerden de Vlaamse universiteiten verontrust: hoewel ze niet anders zullen kunnen dan meedoen, zijn ze allesbehalve vragende partij voor het EIT. In een interview met De Morgen weerlegt Figel nu de kritiek.
Figel, die in Brussel was ter gelegenheid van een congres over innovatie van de Vlaamse Raad voor Wetenschapsbeleid, verdedigt het nut van het EIT. "We hebben er lang genoeg over gediscussieerd of het er al dan niet moest komen. De beslissing is nu genomen en we gaan ervoor. Ik ben ervan overtuigd dat het EIT de braindrain een halt zal toeroepen. Het is niet zo dat we een hek rond Europa gaan bouwen, maar het moet mogelijk zijn om de beste brains hier te houden."

Een van de belangrijkste bezorgdheden omtrent het EIT is dat universiteiten vrezen hun topwetenschappers eraan te verliezen.

Jan Figel: "We moeten de besten uitdagen om meer te doen. De grootste talenten kunnen beide combineren. Daar ben ik van overtuigd. Ze zijn in staat om zich te verbinden aan zowel het EIT als hun eigen instelling. Het EIT zal overigens deels een virtueel instituut zijn. Er komt een administratieve zetel, maar de kern zal bestaan uit verschillende Knowledge and Innovation Communities, groepen waarbinnen de knapste knoppen van de universiteiten vanuit hun instelling op speerdomeinen werk zullen verrichten. We kiezen net voor die aanpak om de bestaande instellingen niet te amputeren."

Is zo'n virtueel instituut wel genoeg om de concurrentie aan te gaan met het wereldvermaarde Massachusetts Institute of Technology (MIT)?

"Maar het EIT mag niet vergeleken worden met het MIT! Europa is Amerika niet. Wij zijn niet een entiteit. Het was een denkpiste om daadwerkelijk een instituut te bouwen, maar die hebben we verlaten. Een instelling zoals het MIT zou hier niet werken. Het is in Europa ondenkbaar dat je alle topwetenschappers over een domein op een plaats zou kunnen samenbrengen. Er zijn al belangrijke kenniscentra zoals Oxford, Cambridge en Leuven."

Velen zeggen dat er niet genoeg fondsen zullen zijn om te concurreren met de VS.
"Naast overheidsgeld rekenen we ook op particuliere fondsen. Ik kan niet in hun plaats spreken, maar in september al had ik contacten met bedrijven zoals Nokia en Siemens die erg geïnteresseerd zijn om te investeren. De inbreng van bedrijven is ook erg belangrijk. Zij willen winst zien en zullen zo voor een belangrijke dynamiek zorgen waardoor de kennis naar de markt gebracht zal worden."

Het EIT en de aanpak van de braindrain vereist een grote internationale mobiliteit. Op het laagste niveau, het Erasmusprogramma, stagneert dat al een hele tijd in Vlaanderen.
"Mobilisatie is cruciaal. Aan de Luxemburgse universiteit is internationale ervaring verplicht. Ik kan dat niet opleggen, maar we moedigen lidstaten wel aan om dit soort zaken te promoten en om de voorwaarden zo studentvriendelijk te maken."

Bedrijven willen winst zien en zorgen voor dynamiek in 'knappekoppeninstituut'

Ik heb daarom mijn entry over het EIT van 18 oktober 2006 nog maar eens herlezen, en er is weinig nieuws wat mijn mening doet omslaan. Het EIT zal dus iets worden waar iedereen wil bij zijn, maar wat weinig zoden aan de dijk zal brengen.

Ph.D. Comic

2006-11-23T10:54:00.000+01:00

De beste comic die de essentie van het leven van Ph.D. studenten, proffen en onderzoekers typeert is ongetwijfeld Piled Higher and Deeper. Mijn deur hangt er vol van.

(comic van http://www.phdcomics.com)

Composites on Tour

2006-11-23T09:38:00.000+01:00

Gisterenavond woonde ik de opening bij van de tentoonstelling Xtra Strong/Light: Composites in de Campusbibliotheek Arenberg. Deze tentoonstelling kadert in de Europese Wetenschapsweek en kadert in het bredere Composites-On-Tour project. De tentoonstelling bestaat uit 2 delen: in een eerste wetenschappelijk deel wordt een beetje in Technopolis stijl de bezoeker uitleg gegeven over wat composietmaterialen precies zijn, en welke toepassingen ze hebben. In een tweede deel worden werken van designers getoond die met deze materialen aan de slag zijn gegaan. Er zijn o.a. stukken te zien van Wyers&Borms, Clem van Himbeeck en Ron Arad.

Na een openingsspeech van prof. Ignace Verpoest en Vice-rector prof. Karen Maex werd de tentoonstelling officieel geopend. Het was zeker de moeite waard om de kennis over composietmaterialen terug eens wat op te frissen en met de werken van de designers kennis te maken. Naar goede gewoonte aan de K.U.Leuven werd het geheel afgesloten met een receptie ;-)

(foto van http:///www.compositesontour-2.be/)

Campuskrant interview

2006-11-22T17:34:00.000+01:00

Een kleine ego-tripper-achtige entry: voor het nieuwste nummer van de Campuskrant (nummer 22 november 2006) werd ik kort geinterviewd i.v.m. het lesgeven voor grote groepen. De volledige tekst vindt je hier.

Anderzijds is hetgeen ik in het interview zei nu ook weer niet zo vernieuwend als je het in een bredere pedagogische context plaatst, maar het is wel vernieuwend voor mij. De meeste proffen hebben immers nooit een lerarenopleiding gevolgd, en dus moeten ze zelf schaven aan hun didactische kwaliteiten. In die zin wordt af en toe wel eens hoog van de toren geblazen met alweer de uitvinding van het warm water :-) . Zie in dit verband ook de laatste paragraaf in het opinieartikel Taxi's kenny in de Veto van 13 november 2006.

Ir.Reëel

2006-11-20T22:42:00.000+01:00

Gedurende het academiejaar 1988-1989 maakte ik deel uit van het praesidium van VTK, de faculteitskring van de ingenieursstudenten. Ik zat ook op kot op Blok 5 (hernummerd enkele jaren terug naar Blok 6) op Cite, waar een groot deel van het praesidium op kot zat. Een van mijn taken was het volschrijven van de Ir.Reëel, het kringblaadje. Met primitieve PCs (naar huidige maatstaven) en DTP software schreven we zo'n 4 nummers per jaar, die dan in zwart-wit gedrukt werden bij toenmalige drukkerij De Raaf in de Ravenstraat.

Tegenwoordig verschijnt Ir.Reëel in kleur, en natuurlijk ook in pdf formaat. Waarom ik dit allemaal vermeld? Omdat ik in het eerste nummer van dit academiejaar voor Ir.Reëel geinterviewd werd samen met enkele collega's. Na in Herselt eventjes het karting-circuit verkend te hebben, werden ons alelrlei vragen gesteld over onze attitude over auto's en het verkeer. Leuke ervaring, en een soort van Full Circle Experience.

Lessen voor de XXI eeuw

2006-11-20T22:20:00.000+01:00

Vandaag was er de eerste les in de reeks Lessen voor de XXI eeuw. Deze eerste sessie werd verzorgd door Christoffel Waelkens, verbonden aan het Instituut voor Sterrenkunde. Het topic ging voornamelijk over hoe planetenstelsels gevormd worden, en hoe onze kennis steeds maar bijgeschaafd wordt door nieuwe ontdekkingen ter zake, bvb. door de sinds 1995 ontdekte exo-planeten.

Wat me voornamelijk opviel was hoe enthoesiast de lesgever zijn onderwerp kon brengen. Het is altijd een probleem voor wetenschappers om hun vakdomein uit te leggen aan niet-specialisten, maar in dit geval scheen dat zeer goed lukken. Door allerlei analogieen te gebruiken werden de vormingsprocessen van planeten zeer aanschouwelijk gemaakt.
Bvb.: interstellair stof dat samenklit tot planeten werd vergelijken met stof dat samenklit in slierten in je huiskamer. De reden waarom planetenstelsels rond hun ster draaien in min of meer een vlak werd zeer goed uitgelegd door de wet van behoud van impulsmoment.

Ik heb echt van deze voordracht genoten. Nu maar hopen dat ik het zelf in februari even goed zal doen.

Veto

2006-11-14T17:41:00.000+01:00

Leuke cross-verwijzing: deze week wordt deze eigenste blog in Veto (nummer 13 november 2006) als een van de 'alternatieve 11 blogs'.

8. Net als Supertomaat, maakt professor Philip ‘Ph.D.’ Dutre gebruik van dezelfde originele paginalay-out. Bovendien vraagt de man zich op zijn blog af waarom studenten zich niet goed informeren over de data van de tweede zit. “Hebben we hier niet te maken met volwassen mensen die zelf verantwoordelijkheid moeten opnemen over het inwinnen van correcte informatie?” En nu maar hopen dat het iets uithaalt... phildutre.blogspot.com

... En net nu het hier de laatste 2 weken wat kalm was ;-)

Interviews

2006-11-13T16:24:00.001+01:00

Twee leuke interviews gehad de afgelopen dagen, het ene al wat ernstiger dan het andere.

Campuskrant wil in een volgend nummer wat aandacht besteden aan het lesgeven voor grote groepen. Blijkbaar had DUO mijn naam doorgegeven, vermits ik in het verleden een workshop over dit onderwerp gevolgd had, en de 1ste bechelor burgerlijk ingenieur beschouwt wordt als een grote groep. Met als gevolg een telefonisch interview. Grappig detail: ik veronderstelde dat het interview op tape werd opgenomen, maar blijkbaar wordt dit nog gedaan op de ouderwetse manier: met de hand nota nemen.
Op mijn weg naar de Moete voor een late lunch, werd ik staande gehouden door 2 studenten, bewapend met microfoon en camera, die het project Science Cafe uitwerken. De vraag was wat ik dacht over toeval in de wetenschap, en of toeval sowieso wel bestaat. Eerst wist ik niet goed wat antwoorden, dus babbelde ik maar wat over toevalsvariabelen, tot ik plots besefte dat het niet datw as wat ze waarschijnlijk bedoelden. Dan maar overgeschakeld op het toeval van het doen van een geniale ontdekking.

Rectoraat

2006-11-13T16:21:00.000+01:00

Vandaag eventjes voor een informele vergadering met de vice-rector Exacte Wetenschappen naar het rectoraat gemoeten. Er wordt wel eens gezegd dat de kwaliteit van een instelling af te lezen is van de vertrekken waarin de directie huist. En ik meen dat dat voor onze universiteit zeker het geval is. Ik ben nog steeds onder de indruk als ik de Universiteitshallen binnenkom en de lift naar de tweede verdieping moet nemen, waar je door een kordate onthaalbediende gevraagd wordt 'eventjes plaats te nemen en te wachten ...'. Plots voelt men zich minder zelfzeker dan enkele minuten daarvoor.

Anyway, het gesprek dat handelde over de oprichting van een mogelijk expertisecentrum over Mens-Machine Communicatie verliep constructief. Volgende deadline is 1 maart ...

(foto uit fotodatabank K.U.Leuven)

Boeken die je als (computer) researcher zou moeten lezen ...

2006-10-30T23:58:00.000+01:00

Volgende boeken staan alleszins in mijn top lijstje van wat een beginnend researcher zou moeten lezen om de spirit van onderzoek te pakken te krijgen. In geen specifieke volgorde:

The Double Helix - -James. D. Watson
Het verhaal over hoe de structuur van DNA werd ontdekt door Watson, Crick en Franklin. Het is een zeer goed geschreven boek, en leest bijna als een detective-roman. Het boek onderwaardeert wel de rol die Rosalind Franklin gespeeld heeft, maar dat doet niets af van het vlotte verhaal.
The Idea Factory -- Pepper White
Het persoonlijk relaas van een student op de ingenieursschool bij uitstek, MIT. Het begint in Belgie, waarin de verteller op het von Karman insttituut werkte, en het hele boek schets op een goede manier hoe je als ingenieur en wetenschapper leert denken. Ik heb mijn copie trouwens zelf in de MIT bookshop gekocht in april 2005 toen ik daar vertoefde voor de Program Commitee Meeting voor SIGGRAPH 2005.
Surely you're joking Mr. Feynman -- Richard Feynman
Dit boekje illustreert perfect de spirit waarin wetenschappelijk onderzoek zou moeten gebeuren. Written by the master prankster en nobelprijswinnaar himself. Bovendien nog gevolgd door het eveneneens goede What do you care what other people think?
A Ph.D. Is Not Enough -- Peter Feibelman
Een boekje waarin wordt uitgelegd hoe je je eigen Ph.D. kan sturen en er het maximale uithalen. Denk niet dat je carriere binnen is eens je Ph.D. klaar is!
The Soul of a New Machine -- Tracy Kidder
Het ontwerp van de PDP-11 computer gepresenteerd als spannend verhaal. Vooral de proloog is prachtig: een party zit midden in de storm op de zeilboot. Iedereen in paniek, maar 1 man, Tom West, bewaart zijn kalmte en houdt de boot onder controle.
The people who shared the journey remembered West. The following winter, describing the nasty northeaster over dinner, the captain remarked, "That fellow West is a good man in a storm.". The psychologist did not see West again, but remained curious about him. "He didn't sleep for four nights! Four whole nights." And if that trip has been his idea of a vacation, where, the psychologist wanted to know, did he work?
Bleek nadien dat Tom West de ingenieur was die het team leidde dat de legendarische PDP-11 gedesigned heeft.
Hackers -- Steven Levy
Geschiedenis van de eerste dagen van personal computing, en de hacker-cultus die eruit gegroeid is. Je snuift praktisch de sfeer die op het AI-lab van MIT hangt als je het eerste derde van het boek leest. Mijn promotor Yves Willems vertelde me later dat hij een aantal personages uit het boek nog persoonlijk gekend heeft toen hij als doctoraatsstudent op MIT zat. Het laatste deel gaat over de opkomst de personal computer met o.a. Bill Gates en Steve Jobs.
Godel, Escher, Bach -- Douglas Hofstadter
Een must-read voor alle computerwetenschappers. Zelf gelezen toen in 18 of 19 was, en een echte verrijking over hoe je kan denken over het verband tussen wiskunde en informatica.
Cosmos -- Carl Sagan
Nu natuurlijk outdated, maar in 1981 was dit de tv-serie waardoor ik besloot exacte wetenschappen te studeren en onderzoeker te worden. Eerder een nostalgie-trip dus.

Vrouwen en Wetenschap

2006-10-30T14:26:00.000+01:00

Regelmatig wordt er in onze faculteit nagedacht over waarom we er zo weinig in slagen meisjesstudenten aan te trekken die voor ingenieur willen studeren. Steeds worden er allerhande verklaringen verzonnen, maar eigenlijk wordt er weinig creatiefs aan gedaan. Onlangs stelde ik voor om een aparte sessie in te richten voor meisjes-abiturienten op de jaarlijkse infodag, en te proberen op die manier, met specifieke informatie, enkele misverstanden of vooroordelen weg te nemen. Deze maand starten de voorbereidingen van de infodagen voor 2007 (ik verzorg meestal het luikje voor computerwetenschappen), dus we zullen afwachten of we dit jaar meer succesvol zullen zijn in onze recruiting campagnes.

Interessant hierbij is dat uit onderzoek blijkt dat rolmodellen wel degelijk een belangrijke invloed kunnen hebben. Dit weekend heb ik 2 boeken gelezen van bekende Vlaamse vrouwelijke wetenschappers, Christine Van Broeckhoven (Brein en Branie, Houtekiet) en Catherine Verfaillie (Van Cellen tot Daden, Lannoo). Beiden beschrijven in hun respectievelijke boeken welke moeilijkheden ze hebben moeten overwinnen om tot de wetenschappelijke top te behoren, gemengd met uitleg over hun specifieke onderzoeksdomeinen (Alzheimer en Stamcellen). Het is zeker inspirerende literatuur voor jongere wetenschappers, en speciaal voor jonge vrouwelijke wetenschappers kan het een extra stimulans betekenen om in het nog te mannelijke bastion van de exacte wetenschappen hun plaats te veroveren. Aanraders!

Addendum: op de eerste vergadering m.b.t. het organiseren van de infodag voor toekomstige ingenieursstudenten die plaatsvond op het decanaat op 10 november, is beslist om geen aparte sessie op te zetten die zich specifiek zou richten op meisjesstudenten. De aanwezige vrouwelijke collega's vonden dat een dergelijke sessie een te sterk stigmatiserend karakter zou kunnen hebben en eerder tegengesteld zou kunnen werken dan wat de bedoeling is. Bij nader inzien ben ik akkoord met deze zienswijze.

Skelet van een walvis

2006-10-27T12:55:00.000+02:00

Gisteren, op de Dag van de Docent (zie onderstaande post), volgde ik een sessie in het Zoologisch Instituut. Ik was, denk ik, nog nooit eerder in het Koningscollege geweest. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik plots het skelet van een walvis zag hangen (foto genomen met GSM). Zelfs na bijna 20 jaar aan de KUL rondgehangen te hebben zijn er dus nog steeds gebouwen waar je onverwachte dingen aantreft ...

Dag van de Docent

2006-10-26T17:42:00.000+02:00

Op 26 oktober heb ik, net zoals 650 andere docenten, deelgenomen aan de Dag van de Docent van de associatie van de K.U.Leuven. De bedoeling van deze studiedag is voornamelijk om de associatie wat meer inhoud en gestalte te geven, en een gelegenheid te vormen om kennis te maken met collega's uit de geassocieerde hogescholen.

De dag begon met een plenaire zitting, waar, ingeleid door associatievoorzitter Andre Oosterlinck, minister Frank Vandenbroucke een toespraak hield (volledige tekst). Hij zoomde o.a. in op het financieringsmodel voor het hoger onderwijs, wat deels gebaseerd zal zijn op meetbare kwaliteit en andere criteria. Hij werd hiervoor geloofd door Oosterlinck en nadien ook door rector Vervenne. Tijdens de toespraak (tekst) van rector Vervenne stelde hij expliciet dat bij de bevordering van het ZAP er niet enkel gekeken wordt naar onderzoek, maar ook naar onderwijs-prestaties. Dit leidde tot enig gekuch in de zaal, en gelijktijdig met een collega naast mij moesten we beiden een grimlach onderdrukken. Dat is misschien wel zo op papier, maar de harde realiteit (of beter: de gepercipieerde realiteit onder het ZAP) is nog vaak anders.

Na de plenaire zitting was het de beurt aan enkele parallelle sessies, waarbij ik wat ging opsteken over inovatieve werkvormen. Uit geneeskunde kwam er een mooi voorbeeldje hoe ouderjaars-studenten ingeschakeld worden in het leerproces van jongere studenten, een praktijk die op Amerikaanse universiteiten reeds lang gebezigd wordt.

Al bij al een leuk initiatief, maar na de lunch in de universiteitshallen skipte ik het namiddagprogramma wegens nog redelijk wat werk op mijn eigen departement op de campus in Heverlee.

Addendum: In het nummer van 13 november 2006 komt Veto ook even terug op de Dag van de Docent. In de rubriek Taxi's Kenny wordt wat lacherig gedaan over proffen die anderen zeggen hoe ze les moeten geven, maar er zelf niet veel van bakken (volledige tekst). Spits geschreven stukje! De sessie die ik zelf bijwoonde over innovatieve werkvormen wordt ook even onder de loep genomen:
Professoren werden tot nog toe niet getoetst op hun vaardigheid om vakkennis aan studenten door te geven. Pijnlijk tekenend voor de leemte was de sessie ‘Innovatieve werkvormen’ op De dag van de docent. Enkele docenten kwamen overenthousiast uitleggen op welke originele wijze zíj hun lessen gaven en hoe zij hun studenten wisten te boeien. Het overgrote deel van de tips die ze met onverholen fierheid meegaven (“Kraak je studenten niet af!”) was terug te brengen tot zelfs maar de basisrichtlijnen die leerkrachten in spe meekrijgen tijdens elke Academische LerarenOpleiding (ALO) van pakweg de K.U.Leuven.
Er is nood, onder welke vorm dan ook, aan een soort ALO op maat van professoren. Doceren kan je leren.

(foto van http://associatie.kuleuven.be/bezoeker/fotos/fotos.htm#dvdd)

Faculteitsraad Oktober

2006-10-24T00:58:00.000+02:00

Vandaag, 23 oktober, was er de eerste faculteitsraad (FR) van FirW. De FR komt een 4 tot 5 maal per jaar samen, en tenzij ik andere dringender afspraken heb, ben ik meestal wel aanwezig.

Een aantal indrukken, sommige van anekdotische aard:

Het is de gewoonte dat de departmentsvoorzitters vooraan plaatsnemen. Een departementsvoorzitter vond dat dit niet hoefde, en zocht een plaats achteraan in de vergaderzaal, zelfs na een opmerking van de decaan :-) .
Weinig volk op de FR, de studenten waren bijna in de meerderheid, zeker op het moment dat de FR begon. Naarmate het later werd, daagde er meer en meer ZAP op.
Er is tegenwoordig nog weinig echte discussie. De FR bestaat voornamelijk uit mededelingen (beslissingen en discussies op Acamdische Raad, Groepsraad, verscheidene POCS en didactische commissies, e.d.)
Het enige echte moment waar er discussie was, was bij de voorstelling van het opzet van de Arenberg Doctoral School. Maar zelfs na toelichtingen van prof. Josse Debaerdemaker, die het initiatief kwam toelichten, was het de vergadering niet helemaal duidelijk wat het opzet was:

Een nieuw doctoraatsreglement?
Een aanzet om meer doctoraten te behalen? Een reden die hiervoor werd opgegeven is dat het allocatiemodel op niveau universiteit rekening houdt met aantallen doctoraten.
Internationale recrutering van doctoraatsstudenten?
Betere PR ivm doctoreren naar de industrie en grotere publiek (ondermeer naar aanleiding van vrij negatieve pers de voorbije maanden)?

Het is duidelijk, naar aanleiding van de vele vragen en opmerkingen, dat er nog redelijk wat over de Arenberg Doctoral School en het nieuwe doctoraatsreglement zal gediscussieerd worden -- tenzij de ingangsdatum van 1 januari 2007 absoluut moet gehaald worden.

Eindwerken

2006-10-20T19:11:00.000+02:00

Deze week was er een meeting van de Onderwijscel van het departement. Deze cel bespreekt regelmatig knelpunten ivm. onderwijs, en welke oplossingen we als docenten zullen voorstellen via de verschillende POCs waarin we actief zijn. Omdat Computerwetenschappen in verschillende POCS actief is, is enige coordinatie op voorhand wel aangewezen.

Een agendapunt dat ter sprake kwam is de vaststelling dat een groot aantal studenten uit de richting licentie informatica er niet in slagen hun thesis tijdig af te werken, zelfs niet voor de septemberzittijd. Vorig academiejaar is we een kleine enquete gehouden om te peilen waarom dat zo is. Het merendeel van de studenten gaf aan dat ze het werk dat met de thesis geassocieerd wordt, of de hoeveelheid werk die verwacht wordt, zwaar onderschat hebben, alsook te weinig tijd gespendeerd hebben als gevolg van 'andere activiteiten'. Bottom line, in beide gevallen, is dat studenten te weinig tijd spenderen aan hun eindwerk.

Dat laatste is iets wat ik eigenlijk niet goed begrijp. Een eindwerk zou toch het hoogtepunt moeten zijn van de studies, iets waar je kan bewijzen dat je al je opgedane kennis uit de voorbije jaren nuttig kan gebruiken en aanwenden. Het is meer dan gewoon een extra vak dat je opneemt omdat 'het moet'. Bovendien is een enidwerk bij utistek iets waar je je persoonlijke interesses in kwijt kan, en kan gebruiken als eigen resultaat om nadien voor bepaalde niche-jobs te laten zien dat je wat meer kan dan de gemiddelde student.

Maar blijkbaar is er toch een discrepantie tussen hoe docenten en studenten tegen eindwerken aankijken. Tot we dit wat meer in detail bekijken kunnen we enkel maar de druk op de ketel houden en studenten aanmoedigen om effectief de nodige tijd aan hun thesis te spenderen.

Rankings van Universiteiten

2006-10-18T23:58:00.000+02:00

De laatste dagen is er, naar aanleiding van de speeches die gegeven werden bij de diverse openingen aan de universiteiten, weer redelijk wat discussie over rankings van universiteiten (o.a. lezersbrief in Veto). Blijkbaar herhalen discussies zich, want ook in 2002 vond dergelijke discussie plaats, waarbij Veto (nummer van 7 oktober 2002) een lezersbrief van mij opnam:

"De reakties van zowel rectoren en politici op de openingsspeech van rector Oosterlinck getuigen van weinig inzicht en zelfs enige afgunst ten aanzien van de KU Leuven.
Bijna allen verwerpen ze het idee om een ranking te maken van Europese universiteiten. "Ik geloof niet dat een ranking van universiteiten zelfs maar mogelijk is," zegt Luc Martens. Vreemd toch, dat deze zogenaamde onderwijsspecialisten blijkbaar nog nooit het Amerikaanse ranking-systeem van nabij hebben bestudeerd. In de jaarlijkse publikatie van U.S.News "America's Best Colleges, 2003 Edition" (vrij te verkrijgen in de handel voor slechts 8 dollar), wordt uitvoerig ingegaan op het rankingsysteem en hoe het tot stand komt. Elke universiteit wordt gerangschikt op basis van een gewogen gemiddelde van o.a. hoe anderen de universiteit inschatten, slaagsijfers, ratio studenten/professoren, kwaliteit van inkomende studenten e.d. Bovendien wordt er aangegeven welk percentage van de vakken gegeven wordt aan minder dan 20 studenten, hoeveel vakken aan meer dan 50 studenten en nog meer nuttige informatie. Ook vindt men terug voor welke disciplines welke universiteiten de beste zijn, omdat het inderdaad vrij logisch is dat een universiteit nooit de beste kan zijn in alles.
Uiteraard geven deze "droge" cijfers nooit een volledig overzicht van een universiteit, en is het belangrijk dat een student zich op meer manieren informeert om een universiteit te vinden die het beste bij hem past. Echter, beweren dat alle universiteiten "even goed" zijn, is toekomstige studenten en de buitenwereld een rad voor ogen draaien.
In het toekomstige Europese onderwijslandschap zal de naam van de instelling waar je afstudeert een belangrijke faktor zijn in de kwaliteitsbeoordeling van je diploma. De KU Leuven heeft er dan ook alle belang bij ervoor te zorgen dat ze bij de top van Europese universiteiten behoort. Als dat de afgunst van andere Vlaamse universiteiten opwekt, dan zij dat maar zo.

Philip Dutre

docent Toegepaste Wetenschappen, departement Computerwetenschappen"

European Institute of Technology

2006-10-18T23:53:00.000+02:00

Op 18 oktober kondigde de EU de oprichting aan van het European Institute of Technology (tekst). Blijkbaar zal dit EIT voornamelijk de oprichting stimuleren van kennisgemeenschappen, die de inovatie in Europa moeten stimuleren: "Het instituut zal als vlaggenschip fungeren voor topprestaties op het gebied van innovatie, onderzoek en hoger onderwijs in Europa. Het zal een referentiemodel zijn in die zin dat het de academische en de onderzoekswereld en het bedrijfsleven bijeenbrengt zodat Europa slagvaardiger kan reageren op de uitdagingen van een globaliserende, op kennis gebaseerde wereldeconomie." In de pers werd tevens de vergelijking gemaakt met het befaamde Massachussets Institute of Technology (MIT) in de USA.

Toch enkele bedenkingen:

Blijkbaar beseft de EU nog altijd niet dat vooruitgang in wetenschappelijk onderzoek niet ontstaat door telkens maar partners (universiteiten, bedrijven, ...) in grote netwerken samen te brengen. Huidige EU programma's trachten dit reeds, maar het resultaat is voornamelijk dat er mega-projecten ontstaan met 20+ partners, waarbij vlotte samenwerking niet meer mogelijk wordt. Veel geld gaat dan naar allerhande coordinatiemeetingen ipv naar feitelijk onderzoek. Het EIT lijkt nu dezelfde richting op te gaan.
De successtories zoals die komen uit MIT, Stanford of de Ivy League universiteiten zijn er voornamelijk omdat er ook zeer begaafde studenten zijn, omdat deze universiteiten een strikte selectie hanteren. Als je begaafde mensen elkaar laat ontmoeten, is de kans op creatieve en innovatieve ideeen groter dan als dat niet gebeurt. De politieke keuzes in Europa zijn dusdanig dat iedereen toegang heeft tot praktisch elke universiteit. Selectie bij de toelating van studenten, of minstens gedifferentieerde studieprogramma's zijn nodig om jong talent ten volle ten late ontwikkelenen te laten bijdragen tot de kenniseconomie in Europa.

Ik vrees dat het EIT, zoals het nu wordt voorgesteld, eerder een extra laag van overhead zal creeren om geld bestemd voor onderzoek, ontwikkeling en onderwijs tot bij de universiteiten te krijgen.

BMGO

2006-10-14T18:56:00.000+02:00

Vrijdag 13 oktober was er ook een kleine opendeurdag (met bijhorende receptie) in de afdeling Biomechanica en Grafisch Ontwerpen, naar aanleiding van de inrichting van hun nieuwe locatie. BMGO zat tot voorheen in gebouw C200A, maar omdat het departement Computerwetenschappen steeds op zoek is naar extra ruimte (de wet van Moore zet zich ook door in locatienoden voor IT-gebaseerde departementen :-)), en het departement Werktuigkunde extra ruimte had bijgebouwd, verhuisde de afdeling BMGO naar C300. Hun nieuwe locatie en labo's zagen er zeer goed uit, en dergelijke opendeurdagen zijn steeds een goede manier om wat te netwerken en tegelijkertijd iets bij te leren over onderzoek dat in andere afdelingen van onze faculteit gebeurt.

Leuk detail: een doctoraatsstudent die momenteel werkt op de afdeling Industrieel Beleid, maar die zijn master-thesis in mijn onderzoeksgroep heeft gemaakt, vertelde me tijdens de receptie dat de computergraphics groep een goede naam heeft, omdat we de studenten hard voor hun thesis leren werken. Noot aan de huidige studenten: zo hoor je ook eens van een ander dat al uw harde werk niet voor niets zal zijn! :-)

Commissie Examenregelingen

2006-10-14T18:40:00.000+02:00

Vermits ik lid ben van de examencommissie van 1ste bachelor burgerlijk ingenieur, was ik op vrijdag 13 oktober uitgenodigd voor de Commissie Examenregelingen van de Faculteit Ingenieurswetenschappen. Deze commissie komt slechts eenmaal per jaar samen, en overloopt o.a. de rapporten van ombudspersonen van de afgelopen zittijden, en stelt de kalender op voor de zittijden van het huidige academiejaar 2006-2007.

Een aantal aspecten die aan bod kwamen gedurende de verslagen van de ombudsen vond ik interessant genoeg om even te vermelden:

Blijkbaar zijn er studenten die zich niet informeren wanneer de examenzittijden precies beginnen, en nog op vakantie zijn als de examens al begonnen zijn. Met alle gevolgen vandien, zoals vragen om bepaalde examens toch nog opnieuw te mogen doen. Misschien een domme opmerking, maar hebben we hier niet te maken met volwassen mensen die zelf verantwoordelijkheid moeten opnemen over het inwinnen van correcte informatie?
Een aantal studenten dagen op 'willekeurige' data op op mondelinge examens, omdat hen dat beter uitkomt voor hun examenregeling. Fair enough, maar sommige proffen werden dan geconfronteerd met een tiental extra studenten op een halve dag, wat de kwaliteit van de ondervraging dan ook niet ten goede komt. Dit wordt natuurlijk in de hand gewerkt door allerlei individuele programma's, waarbij centrale regeling van examenroosters niet evident is, en initiatief aan individuele studenten wordt overgelaten. Maar even checken of er wel plaats is op de dag dat je graag examen zou doen, lijkt met toch evident?

Er was dan ook even discussie of de regeling van de examenroosters niet vroeger op het jaar kan gebeuren. Immers, juni en juli zijn conferentiemaanden bij uitstek, en het is minder en minder vanzelfsprekend dat docenten 6 ononderbroken weken in hun agenda kunnen vrijhouden tot eind april. Het faculteitsbestuur zal zich verder beraden over wat er kan gedaan worden -- waarschijnlijk wordt er een werkgroep opgericht die een en ander in detail zal bekijken.

Multi Agent Systems

2006-10-11T14:14:00.000+02:00

Vandaag woonde ik een symposium bij over "Engineering Decentralized Multiagent Systems". Ik probeer regelmatig dergelijke symposia bij te wonen, als een manier om op de hoogte te blijven van evolutues in computer science die niet dadelijk in de sfeer van computer graphics liggen.

Er kwamen 3 sprekers aan bod, die elk een verschillend aspect over multi-agent systemen toelichten:

"Polyagents: Rationale, Results, and Recommendations", Van Parunak, Chief Scientist NewVectors LLC, USA
"Delegate MAS: Beliefs, Desires and Intentions Through the Environment", Tom Holvoet, Professor Katholieke Universiteit Leuven, Belgium
"Autonomic Communication Services for Browsing the World", Franco Zambonelli, Professor University of Modena and Reggio Emilia, Italia

Het topic van de drie talks was best interessant, maar het blijft moeilijk om de contributies in te schatten voor een domein dat buiten je eigen specialisatie ligt. Zo was ik helemaal niet overtuigd door de eerste spreker over zijn poly-agents. Het leek me eerder een gimmick dan wel een fundamenteel nieuw inzicht. Bovendien leek het me dat hij een aantal technieken uit numerieke optimizatie duidelijk niet kende, zoals bijvoorbeeld problemen duaal formuleren, wat leidt tot bidirectionele oplossingen van een probleem. Dat zou mijn insziens alleszins al een betere oplossing produceren voor de voorbeeldjes die hij aanhaalde.

An sich zijn agent-systemen interessant, maar het blijft gissen in welke mate ze nu beter zijn dan andere methodes om het probleem op te lossen. Ergens wordt er impliciet de veronderstelling gemaakt dat vele autonome agenten een systeem maken dat intelligenter is, of zich beter gedraagt, dan een massief centraal gecontroleerd systeem. Of die stelling waar is, is onduidelijk. Alleszins is het een het topic in computer science research. Zo wordt deze week ook het Centre for Collective Intelligence op MIT geopend. Ik zal dan ook proberen evoluties in dit gebied te blijven volgen.

SIGGRAPH mode

2006-10-09T23:10:00.000+02:00

Every graphics researcher knows this dreadful period, in which you undergo a metamorphosis from a care-free person during the late summer to a nervous wreck by the end of January. It's known as SIGGRAPH-submission time! And slowly but surely we are starting to feel the changes around this time of the year.

For people outside of the graphics community this is something that's hard to imagine, but SIGGRAPH is the nec plus ultra in graphics land. Your professional career is often measured by the number of SIGGRAPH papers, and a good paper by a Ph.D. student can land him a good post-doc position. And, your face gets projected on a huge screen in front of thousands of computer graphics nerds, as shown here (that's me during the SIGGRAPH Papers fast forward in 2003). These are of course the goodies dealt out after your paper got accepted.

But in the mean time, you will go through a horrible time of cheap food, endless discussions, tuning colors for the ultimate video, and frantic paper-writing. Every year many vow not to do it again, or at least start sooner. But the whole process is so addictive it's hard to give it up. I guess that's what research is all about!

Opening in Gent

2006-10-09T22:14:00.000+02:00

Vorige week was er uiteraard ook de opening aan de universiteit van Gent. In de openingstoespraak (volledige tekst) pleitte rector Van Cauwenberge een beetje verrassend voor de oprichting van een enkele Universiteit Vlaanderen. Als argumenten haalt hij o.a. aan dat de ranking van alle Vlaamse universiteiten er alleen maar wel bij kan varen, en vergelijkt met universiteiten zoals State University of New York, of de University of California, die ook meerdere vestigingen hebben.

Deze vergelijking met UC loopt natuurlijk mank. Alle UC universiteiten voeren een zeer verschillend beleid qua toelatingseisen, en hebben duidelijke verschillen in onderzoekskwaliteit. Zo is UC Berkeley helemaal niet hetzelfde als UC Stanislaus. Het enige wat ze gemeenschappelijk hebben is dat ze beide gefinancierd worden door de staat California. En dat gemeenschappelijke aspect hebben we in Vlaanderen al. Bovendien is de gepercipieerde toename in kwaliteit helemaal niet bewezen. Een belangrijke factor waarom Leuven zich alert houdt en de beste universiteit van Vlaanderen is, is de steeds terugkerende vergelijkingen die te pas en te onpas met Gent gemaakt wordt. Stijgen of dalen de studentenaantallen? Moeten we onze programma's zus of zo aanpassen? Wat kunnen we als inhoud van deze of gene cursus definieren? Hebben we meer of minder FWO projecten dan vorig jaar? De eerste reactie is steeds, wat is de situatie in Gent? Ik denk dat we sommige studieprogramma's van Gent al beter kennen dan mensen van Gent zelf :-) . Dit maar om te illustreren dat gezonde concurrentie een voordeel is, en geen nadeel.

Ook als reactie op de toespraak van rector Van Cauwenberge verscheen een opiniestuk van prof. Paul De Grauwe (artikel in De Standaard archief), die stelde dat grote universiteiten per definitie geen excellente universiteiten kunnen zijn. Kijk naar de top Amerikaanse universiteiten, en stuk voor stuk voeren ze een strenge selectiebeleid voor studenten en professoren, wat haaks staat op de gangbare praktijk in Vlaanderen. Natuurlijk is deze Angelsaksische (of Noord-Amerikaanse) manier om talent bij elkaar te plaatsen en daardoor excellentie te creeren een idee dat nog steeds ver staat van wat men in Vlaanderen en Europa als sociaal rechtvaardig acht. Zolang we dat niet veranderen, vrees ik dat we nooit een top-10 plaats in de fameuze rankings zullen behalen.

(foto van http://www.beeldarchief.ugent.be/reportages/oa2006/)

Doctoraat in de Kunsten & Multiperspectief beelden

2006-10-08T01:30:00.000+02:00

Op vrijdag 29 september woonde ik de doctoraatsverdediging van Maarten Vanvolsem bij, het eerste doctoraat in de kunsten in Vlaanderen (artikel campuskrant). Zijn werk handelt over foto's die een tijdsopname weergeven, in tegenstelling tot snapshots, die een enkel moment in de tijd proberen vastleggen.

Dir gebeurt door gebruik te maken van een slit-camera, dezelfde techniek die ook bij een foto-finish gebruikt wordt. Op elk moment wordt slechts een verticale beeldlijn op de film belicht. Door de film voor de slit verder door te draaien, verkrijgt men een (lange) foto, waarbij elke verticale beeldlijn telkens een ander moment in de tijd voorstelt (zie foto). Door de snelheid van rotatie van de film aan te passen en/of de camera te bewegen, kunnen extra effecten verwezenlijkt worden. Tot 29 oktober loopt er nog een tentoonstelling in het STUK over zijn werk.

Het interessante is dat er redelijk wat parallellen zijn met werk dat gebeurt in Computer Graphics. Ook in CG wordt onderzoek verricht naar multi-perspectief beelden. Zie bijvoorbeeld de A Framework for Multiperspective Rendering papers General Linear Cameras, of Photographing Long Scenes with Multi-viewpoint Panoramas. In CG is er deels het extra voordeel dat de scene en de camera virtueel zijn, en dus nog meer controle over de beweging van de camera mogelijk is.

Dit sluit deels ook aan bij multi-perspectief mosaics zoals bvb. door David Hockney werden gemaakt (met Pearblossom Highway als bekendste voorbeeld). Het moet me dan ook mogelijk lijken om op een gegeven virtuele scene een Hockneyfication filter toe te passen, die dergelijke multi-perspectief mosaics automatisch zou kunnen genereren. Inspiratie in CG zou ondermeer kunnen komen van Stylized Video Cubes.

Breder bekeken lijkt het me interessant om de raakvlakken tussen de engineering wereld van computer graphics en de artistieke wereld die gebruikt maakt van digitale media verder te exploreren. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

(foto van http://associatie.kuleuven.be/ivok/docindekunsten.htm)

Opendeurdag AVNET

2006-10-07T17:29:00.000+02:00

Vrijdag 6 oktober woonde ik de openduerdag van AVNet en het bijhorende mini-symposium “Interactieve multimedia in het hoger onderwijs: presentatiemogelijkheden in auditoria” bij. Er werd ons wegwijs gemaakt in de verscheidene types van Audiovisuele en Multimedia ondersteuning in de diverse auditoria. Alhoewel ik al zelf een jaar lesgeef in een zogenaamd type 3 auditorium, is het toch nog altijd interessant om een globaal overzicht te krijgen.

Zelf geef ik al sinds mijn Cornell-dagen enkel nog les met powerpoint-presentaties, aangevuld met filmpjes e.d. Maar er zijn blijkbaar ook nog steeds collega's die enkel les geven op de klassieke manier, aan het bord met krijt. Dit verbaasde me wel. Blijkbaar is de IT-revolutie nog niet overal doorgedrongen ;-)

Opening van het academisch jaar.

2006-10-07T13:40:00.000+02:00

Ook vorige week, woonde ik de opening van het academisch jaar bij. Normaal ben ik er altijd, en kon de speeches van rector Oosterlinck altijd wel best smaken. Vorig jaar kon ik er echter niet zijn, en was dus nu wel enigszins benieuwd naar wat rector Vervenne te vertellen had. Zijn speech (volledige tekst) vond ik zeer geslaagd, en zal hem zeker in detail nog wel opnieuw lezen en eventueel hier commentaar schrijven.

Het meest was ik onder de indruk van minister Moerman. Ik had haar nog nooit eerder horen spreken, maar ben wel onder de indruk geraakt van zowel de content als de manier waarop. Casual vermeldde ze dat Harvard haar 2de Alma Mater was. Klasse :-) .

(foto van http://www.kuleuven.be/openingacademiejaar/0607/fotos.htm)

Eerste les & boeken vs. cursussen

2006-10-07T12:52:00.000+02:00

Afgelopen week heb ik mijn eerste les van dit academiejaar gegeven: Computer Graphics 2, vooral handelend over advanced rendering technieken en global illumination. De eerste les was vrij aangenaam; ik heb geprobeerd wat discussie uit te lokken bij studenten over de voordelen van ray tracing vs. rasterizatie, ik hoop dat ze er iets aan gehad hebben. Ik hoop nu enkel dat ze de volgende weken ook wat actief gaan deelnemen aan de lessen en niet enkel passief gaan luisteren.

Het handboek dat ik gebruik voor dit vak (Advanced Global illumination, geschreven door Kavita Bala, Philippe Bekaert en mezelf, en uitgegeven door A K Peters), is dit jaar aan zijn 2de editie toe. De eerste editie, gepubliceerd in 2003, is uitverkocht op 2000 examplaren. Dit succes is voornamelijk te danken aan het feit dat het boek ook gebruikt wordt als textbook aan een groot aantal buitenlandse universiteiten voor hun vakken over geavanceerde computer graphics.

Het nadeel van een cursus als boek uit te geven bij een internationale uitgever is natuurlijk de vrij hoge prijs die studenten ervoor moeten betalen. Zeker in vergelijking met cursussen die uitgegeven worden door studentkringen als VTK of Wina ligt de prijs een tiental maal hoger. Sommige studenten hebben me hierover al eens aangesproken, en ik begrijp die bezorgdheid. Anderzijds is het zo dat er goede reden zijn om een boek als internationale uitgave te publiceren:

Als de K.U.Leuven zich wil profileren als topuniversiteit, moeten meer professoren cursussen als boek uitgeven voor de internationale markt. Als andere universiteiten deze gebruiken, maakt dat mee de reputatie van de K.U.Leuven.
Cursussen uitgegeven bij studentenkringen of zelfs ACCO zijn geen lang leven beschoren. Dergelijke cursussen, die al te vaak 1-to-1 mappen op wat de prof in de les zegt, bieden een onvoldoende breed perspectief voor de student nadat het vak is afgelopen. De meesten hebben ook geen trefwoordenlijst. Gevolg is dat ze meestal op zolder belanden nadat een student is afgestudeerd. Als ik terugkijk op mijn eigen studententijd, zijn de enige cursussen die ik nog steeds heb precies de boeken die we hebben moeten aankopen, niet de veredelde copies.
Last but not least, als ik een tekst schrijf als docent, wil ik daar ook de credits voor, en wil ik aantonen dat de kwaliteit van die tekst verder kan reiken dan enkel het handvol studenten dat in een gegeven jaar mijn vak volgt. Ik wil alten zien dat anderen buiten de K.U.Leuven dit ook een belangrijke tekst vinden. Zeker in de context van meer uitgebreide evaluaties voor ZAP voor benoemingen e.d. speelt dit mee. Om het cru te zeggen: het schrijven van een boek weegt voor je carriere zwaarder door dan het schrijven van een cursus.

Er blijft natuurlijk het financiele aspect, maar om het even niet-politiek correct te zeggen: eigenlijk is dat mijn probleem niet (wat niet wil zeggen dat ik het geen issue vindt). Dat is een probleem tussen de student en zijn financiers (ouders, studiebeurs ...). Als docent is het mijn opdracht om zo goed mogelijk onderwijs te verzorgen. En ik meen dat dat met goed geschreven, internationaal uitgegeven boeken, zeker gegarandeerd is.

Ik wens de studenten die dit jaar CG2 volgen veel graphics-fun toe!